«ΜΕ ΧΡΥΣΑ ΚΟΥΤΑΛΙΑ»

O Άλαν Γκρίνσπαν δεν χάνει ευκαιρία να υπερασπιστεί τη θητεία του. Γιατί χρειάζεται να γίνει δικηγόρος του εαυτού του; Διότι δεν συμμερίζονται όλοι την άποψη ότι πήρε πάντα τις σωστές αποφάσεις. Πολλοί του προσάπτουν το γεγονός ότι υπερασπίστηκε τις φοροαπαλλαγές που εισηγήθηκε ο Τζορτζ Μπους το 2001, πολιτική που έχει συγκεντρώσει τα περισσότερα πυρά της κριτικής στην οικονομική πολιτική του Μπους. Ο Γκρίνσπαν υποστηρίζει ότι δεν είχε καταλάβει πόσο θεσμικά διεφθαρμένοι και αδιάφοροι για τη δημοσιονομική πολιτική έγιναν οι Ρεπουμπλικανοί από το 2001 κι έπειτα.

Κατηγορεί μάλιστα το Κογκρέσο και την κυβέρνηση για την προθυμία με την οποία εγκατέλειψαν τη δημοσιονομική πειθαρχία. «Τέσσερα χρόνια πλεονασμάτων είχαν κάνει το πνεύμα της οικονομίας σπάνιο είδος στον λόφο του Καπιτωλίου. Τα πλεονάσματα τραβούν σα μαγνήτης τα διάφορα στελέχη που εθίζονται στο “τρώμε με χρυσά κουτάλια στο τζάμπα΄΄ της πολιτικής… Οι νόμοι που πέρασαν μετά την 11η Σεπτεμβρίου περιελάμβαναν απαραίτητες αυξήσεις στις αμυντικές δαπάνες και στις δαπάνες για την εσωτερική ασφάλεια. Όμως τα δημοσιονομικά μέτρα έκτακτης ανάγκης άνοιξαν την όρεξη του Κογκρέσου για “χοιρινό΄΄» (σ. 350-351).