Εραστές αταίριαστοι, αλλά…
Αντουάν και Κονσουέλο ντε Σαιντ Εξυπερύ, ερωτευμένοι και άπιστοι. «Εσείς δεν είστε ζευγάρι», σχολίαζε κοινή τους φίλη, «είστε κάτι σαν διαρκής συνωμοσία εναντίον του ύπνου των φίλων σας»
ΠΑΡ΄ ΟΤΙ ΣΤΑ ΓΡΑΠΤΑ ΤΟΥ ΔΙΑΚΡΙΝΕΤΑΙ ΕΝΑΣ ΠΑΛΑΙΟΜΟΔΙΤΙΚΟΣ
ΛΥΡΙΣΜΟΣ- ΕΦΟΣΟΝ ΣΥΜΜΕΡΙΣΤΟΥΜΕ
ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΖΑΝ ΠΩΛ ΣΑΡΤΡ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΤΡΕ ΜΠΡΕΤΟΝ,
ΣΤΟΝ ΒΙΟ ΤΟΥ ΔΙΑΛΕΞΕ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΛΕΟΝ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΚΑ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΡΙΨΟΚΙΝΔΥΝΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ. Ο
ΑΝΤΟΥΑΝ ΝΤΕ ΣΑΙΝΤ ΕΞΥΠΕΡΥ, Ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ «ΜΙΚΡΟΥ
ΠΡΙΓΚΙΠΑ», ΠΙΟΝΕΡΟΣ ΠΙΛΟΤΟΣ, ΑΓΑΠΗΣΕ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ,
ΕΞΙΣΟΥ ΜΟΙΡΑΙΑ ΜΕ ΤΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΤΟΥ
Η παρούσα έκδοση παρουσιάζει με τον πιο ανάγλυφο τρόπο τη θυελλώδη σχέση του Αντουάν- Τόνιο, για την καλή του- και της Κονσουέλο. Δεν περιορίζεται μονάχα στην εξιστόρηση των αλλεπάλληλων ερωτικών τους σκαμπανεβασμάτων, αλλά παραθέτει κι εκτενή αποσπάσματα από την προσωπική τους αλληλογραφία, καθώς και πλουσιότατο φωτογραφικό υλικό. Κυριολεκτικά, οι ήρωες του βιβλίου ξαναζωντανεύουν.
Εκ πρώτη όψεως, ο Γάλλος επαρχιώτης αριστοκράτης και η κόρη ενός μεγαλοκτηματία από το Σαν Σαλβαδόρ, δεν είχαν τίποτε το κοινό, ούτε ως ιδιοσυγκρασίες ούτε ως σωματότυποι. Θηριωδώς ψηλός ο πρώτος- τον παρομοίαζαν όλοι με αρκούδο-, συνεσταλμένος και μελαγχολικός, αθεράπευτα εσωστρεφής και, κατά βάθος, προσκολλημένος στο πρότυπο της «πιστής συζύγου» που θα άρεσε και στη μαμά του, ένιωθε έλξη εξ αντιδράσεως για τις ελαφρόμυαλες ψηλές ξανθές, με τις οποίες δεν θα μπορούσε αντικειμενικά να περάσει τίποτε παραπάνω από μια νύχτα. Η Κονσουέλο Σουνσίλ Σανδοβάλ δεν ήταν ούτε ψηλή, ούτε ξανθιά, ούτε ελαφρόμυαλη, ούτε- πολλώ μάλλον- πιστή σύζυγος. Ήταν μια κοντή μαυροτσούκαλη καλλονή.
Μόλις στα είκοσι έξι της χρόνια, το 1927, η Κονσουέλο έχει προλάβει κιόλας να θάψει δύο συζύγουςτον Μεξικανό Ρικάρδο Καρδέ νας και τον Αργεντινό πρόξενο στο Παρίσι Γκόμεζ Καρρίγιο. Ταξιδεύει ώς το Μπουένος Άιρες, για να προσποριστεί την κληρονομιά του Καρρίγιο, όπου γνωρίζει κι ερωτεύεται τον Γάλλο πιλότο και φέρελπι συγγραφέα Αντουάν ντε Σαιντ Εξυπερύ, έναν από τους δημιουργούς της «Αεροταχυδρομικής», της αεροπορικής εταιρείας που φιλοδοξεί- με τρομερό ρίσκο, στα τέλη της δεκαετίας του 1920- να μεταφέρει δέματα κι επιστολές ακόμη και στα πλέον απομονωμένα χωριά των Άνδεων.
Προς όνειδος της μαμάς και των υπολοίπων συγγενών του στη Γαλλία, εξίσου, αν όχι περισσότερο, ερωτεύεται την εύθυμη χήρα ο Αντουάν. Σαν να μην έφθανε αυτό το κακό, μια εξέγερση ρίχνει την κυβέρνηση και στερεί από τη χήρα του προξένου την κληρονομιά, ενώ λίγο αργότερα ένα οικονομικό σκάνδαλο οδηγεί την «Αεροταχυδρομική» σε πτώχευση. Παρά τα σκαμπίλια του πεπρωμένου, ο Αντουάν και η Κονσουέλο παραμένουν ερωτευμένοι και αποφασίζουν να εγκατασταθούν στη Γαλλία.
Απτόητο από την καθολική προκατάληψη εναντίον της Κονσουέλο, το ζευγάρι παντρεύεται. Ο γάμος τους συμπίπτει με την έκδοση της Νυκτερινής πτήσης, του δεύτερου βιβλίου του Αντουάν, εκείνου που θα τον καθιερώσει ως συγγραφέα, παρά τα χολερικά σχόλια πολλών συναδέλφων του. Η καθιέρωση όμως θα μαζέψει και τα πρώτα σύννεφα πάνω από τη σχέση. «Ο Τόνιο δεν είχε στιγμή ελεύθερη», γράφει η Κονσουέλο στο αυτοβιογραφικό πόνημά της Το τριαντάφυλλο
Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΡΟΔΟ ΤΟΥ
ΑΝΤΟΥΑΝ ΚΑΙ ΚΟΝΣΟΥΕΛΟ ΝΤΕΣΑΙΝΤ ΕΞΥΠΕΡΥ
Ένας μυθικός έρωτας
ΚΕΙΜΕΝΟ: ΑΛΑΙΝ ΒΙΡΚΟΝΤΕΛΕ, ΑΡΧΕΙΑ: ΧΟΣΕ ΜΑΡΤΙΝΕΘ, ΜΤΦ. ΕΦΗ ΚΟΡΟΜΗΛΑ, ΕΚΔ. ΠΑΤΑΚΗΣ, 2007, ΣΕΛ. 190
θυμάται, «τον κυνηγούσαν τα ραντεβού, οι φωτογραφίσεις, οι προσκλήσεις, οι θαυμαστές και οι θαυμάστριες». Στις τελευταίες ο Αντουάν ενδίδει, ιδίως αν είναι πλούσιες, ξανθές και ψυχροαίματες, όπως η αριστοκράτισσα Νελλύ ντε Βογκουέ- μια γυναίκα που θα άρεσε πολύ στη μαμά του… Η Κονσουέλο υποφέρει αρχικά, αλλά τελικά συμφιλιώνεται με αυτό το μεγάλο παιδί που επιθυμεί μια ζωή «μισο-εργένη, μισο-παντρεμένου» και του ανταποδίδει τα ίδια. Χωρισμοί, επανασυνδέσεις, χωρισμοί- ποτέ όμως απόφαση για οριστικό διαζύγιο.











