Κους κους

Στο συνέδριο για τη σχέση της Λογοτεχνίας με τα Μέσα Ενημέρωσης, που οργάνωσαν η Εταιρεία Συγγραφέων και η Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης, ο Παύλος Τσίμας ξάφνιασε το μάλλον ηττοπαθές ακροατήριο διανοουμένων. Είπε ότι σε είκοσι χρόνια η λογοτεχνία θα υπάρχει σίγουρα, ενώ δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα υπάρχει τηλεόραση! Ενδιαφέρουσα η άποψη- άλλωστε και ο Μπιλ Γκέιτς έχει προβλέψει την πλήρη μετάλλαξη της τηλεόρασης τα επόμενα χρόνια -, ωστόσο η πραγματική νίκη της λογοτεχνίας θα ήταν αν η τηλεόραση αναγκαζόταν μια μέρα να τρέχει με τις κάμερες πίσω από τους συγγραφείς. Έβηξε ο Ουμπέρτο Έκο; Τρεις κάμερες. Γλίστρησε στην μπανιέρα ο Φίλιπ Ροθ;
Επτά κάμερες έξω από το σπίτι του. Αλλά αυτό κανένας συγγραφέας δεν θα τολμούσε να το φανταστεί. Ούτε στο πιο προχωρημένο μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας.
Το συνέδριο πάντως πήγε αρκετά καλά. Όσο καλά μπορεί να πάει ένα τέτοιο συνέδριο που, εκ των πραγμάτων, δεν μπορεί να δώσει πολύ πρωτότυπες απαντήσεις. Ειπώθηκαν πάντως ορισμένα πράγματα- σε άλλες συζητήσεις περισσότερο, σε άλλες λιγότερο. Το πολύ «τρέξιμο» για την οργάνωση το έφαγε μάλλον ο γραμματέας της Εταιρείας Γιώργος Ξενάριος που δείχνει να έχει πολύ όρεξη να δώσει και συνέχεια δημιουργώντας θεσμό. Η Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης συναινεί και εκείνη για την οργάνωση σε ετήσια βάση ενός συνεδρίου- με διαφορετικό κάθε φορά θέμα-, γεγονός καθοριστικό αφού η Εταιρεία, ως γνωστόν, δεν κολυμπάει και στο χρήμα… Αυτό που πρέπει να γίνει- και τέτοια συνέδρια οπωσδήποτε συμβάλλουν- είναι να βγει η Εταιρεία Συγγραφέων από το σκοτάδι, να παίξει θεσμικό ρόλο, να έχει άποψη και παρέμβαση στην πνευματική ζωή. Από ημιπεριθωριακή «συντεχνία» να γίνει σεβαστό όργανο έκφρασης απόψεων.











