Δέκα χρόνια άστεγο το Εθνικό

Η οδύσσεια αναστήλωσης του Μεγάρου Τσίλερ τελειώνει τον Αύγουστο του 2008, όταν εκτιμάται πως θα παραδοθεί το έργο στο Εθνικό για την ερχόμενη σεζόν
Πόσα χρόνια μπορεί να καθυστερεί ένα εθνικό έργο; Πόσο έλλειμμα ευθύνης, πόση γραφειοκρατία, αναβλητικότητα και ποιες ρητορείες αρμοδίων μπορούν να δικαιολογήσουν το μέγεθος των επισκευαστικών καθυστερήσεων ενός μεγάρου, όταν αυτές ξεπερνούν ακόμα και τον ίδιο τον χρόνο κατασκευής του;

Η περίπτωση των καθυστερήσεων αναστήλωσης του μνημειακού κτιρίου Τσίλερ (νεοκλασική λιθοδομή που άρχισε να χτίζεται το 1895 και ολοκληρώθηκε σε έξι χρόνια, το 1901) είναι μια οδύσσεια που διαρκεί δέκα χρόνια. Το αναστηλωτικό έργο, αφού πέρασε από χίλια μύρια κύματα (διαδικασίες αποφάσεων, προμελέτης, μελέτης, διαγωνισμών, εφέσεων, συμβάσεων, αναθεωρήσεων, ανατιμήσεων, καθυστερημένων εκταμιεύσεων) βρίσκεται πια στην τελική ευθεία. Η προγραμματισμένη ολοκλήρωση του έργου ήταν για τον Οκτώβριο του 2007, μετά για τον Μάιο του 2008 και τελικά θα παραδοθεί στο Εθνικό Θέατρο τον Αύγουστο του

Η επέκταση του συγκροτήματος προς το οικόπεδο της Βερανζέρου, με προϋπολογισμό 37,5 εκατ. ευρώ, εγκαταλείφθηκε

2008, ώστε να λειτουργήσει τον Οκτώβριο του 2008. Έτσι, λίγους μήνες πριν από το αίσιο τέλος, ο νυν υπουργός Πολιτισμού κ. Λιάπης, συνοδευόμενος από τον νυν καλλιτεχνικό διευθυντή του Εθνικού κ. Χουβαρδά, επισκέφθηκε χθες το κτίριο της οδού Αγίου Κωνσταντίνου. Καλή στιγμή για δηλώσεις: «Η υποχρέωση της Πολιτείας είναι να παραδώσουμε το κτίριο στη διοίκηση του Εθνικού Θεάτρου για την καινούργια χειμερινή περίοδο. Χρειάζονται μερικές επιπρόσθετες εργασίες, θα αναζητήσω τα σχετικά κονδύλια και ζήτησα από τους εργολάβους να μην υπάρχει καμία καθυστέρηση».

Το ζήτημα όμως δεν είναι οι δημόσιες σχέσεις του εκάστοτε υπουργού αλλά η αποτελεσματική συνεισφορά του. Προφανώς ο νέος υπουργός Πολιτισμού δεν γνωρίζει ότι το υπουργείο Πολιτισμού χρεώνεται για τις σοβαρότερες καθυστερήσεις όταν λέει ότι «στο μέτρο του δυνατού η Πολιτεία έκανε το χρέος της». Ο Γιάννης Χουβαρδάς, αναφερόμενος στο «κοινό όραμα για ένα εθνικό σύγχρονο θέατρο» (αναφέρθηκε και στον Νίκο Κούρκουλο), χαιρέτισε την αποφασιστικότητα του αρμόδιου υπουργού, ώστε να τελειώσει γρήγορα το έργο.

Το χρονικό. Η αρχή του νήματος είναι μια επιστολή του Νίκου Κούρκουλου με αίτημα την αποκατάσταση του κτιρίου Τσίλερ, τον Μάρτιο του 1998, στον τότε υπουργό Πολιτισμού Ευάγγελο Βενιζέλο. Λίγο αργότερα, ο σεισμός του 1999 έβαλε το κτίριο στο κόκκινο και το αίτημα στα επείγοντα. Δύο χρόνια μετά ο τότε υπουργός Πολιτισμού Θόδωρος Πάγκαλος ανακοίνωσε την αναστήλωση του Μεγάρου και το 2001 εντάχθηκε στο πρόγραμμα χρηματοδότησης του Γ΄ ΚΠΣ.

Ειδικές επιτροπές, ειδικοί σύμβουλοι, ειδικοί τεχνικοί κι ένα σωρό άλλες ειδικότητες ασχολήθηκαν με τα σχέδια και τις μελέτες αρχιτεκτονικής αποτύπωσης, στατικής, αντισεισμικής επάρκειας, ελέγχου υλικών και εδαφοτεχνικών στοιχείων. Το 2002 προκηρύχθηκε διεθνής διαγωνισμός για την α΄ φάση της προμελέτης, που ολοκληρώθηκε το 2004, λίγο πριν χαθεί η προθεσμία από τα ευρωπαϊκά κονδύλια.

Στο μεταξύ ο Κούρκουλος τά ΄χει κάνει όλα. Έχει πιέσει, έχει παρακαλέσει, έχει ακόμα και απειλήσει- «θα βγω στη στέγη με μαύρες σημαίες». Στις προτεινόμενες επεμβάσεις προβλέφθηκε και επέκταση του συγκροτήματος προς το οικόπεδο της Βερανζέρου, με προϋπολογισμό 37.500.000 ευρώ. Αλλά το σχέδιο επέκτασης εγκαταλείφθηκε. Τον Μάρτιο του 2006 υπογράφηκε η σύμβαση το έργου, ύψους 25.063.604 ευρώ, που το ΥΠΠΟ αύξησε στα 27 εκατομμύρια.


Στοιχίζει σχεδόν 30 εκατ. ευρώ

Σήμερα ο προϋπολογισμός του έργου στο Εθνικό Θέατρο ανέρχεται πλέον στα 29,3 εκατ. ευρώ, από τα οποία το 75% είναι από το Γ΄ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης και το 25% από εθνικούς πόρους. Οι έως τώρα εγκεκριμένες πιστώσεις περιλαμβάνουν: Συμβατική δαπάνη εργασιών 18.760.00 ευρώ. Απρόβλεπτες δαπάνες 1.688.400. Δαπάνη αναθεώρησης 613.452 (κονδύλια από ΚΠΣ). Δαπάνη ΦΠΑ (19%) 4.001.751. Τέλος, προστίθενται δαπάνες αναθεώρησης συνολικού ύψους 2.966.548 (από ΚΠΣ) και δαπάνες συμπληρωματικών εργασιών, εξοπλισμού και ΦΠΑ, συνολικού ύψους 1.922.624 (από εθνικούς πόρους ΥΠΠΟ).