«Το χρήμα αγοράζει τηλεοπτικό χρόνο»

Ο Ομπάμα δεν λέει κάτι νέο, όταν περιγράφει τη στενή σχέση των Αμερικανών πολιτικών με τους χορηγούς τους και τις ομάδες συμφερόντων. Το ενδιαφέρον είναι η περιγραφή του αγώνα για την εξασφάλιση των πολυπόθητων χρηματοδοτών. Για την πλειονότητα των πολιτικών, λέει, το χρήμα δεν αποτελεί μέσο πλουτισμού- άλλωστε, οι περισσότεροι είναι ήδη πλούσιοι – αλλά μέσο διατήρησης της επιρροής και της ισχύος τους. Το χρήμα δεν αρκεί από μόνο του, ωστόσο «αγοράζει πολύτιμο τηλεοπτικό χρόνο».

Ο δρόμος για ένα αουτσάιντερ της πολιτικής, όπως ο Ομπάμα, είναι μακρύς και δύσβατος όταν δεν έχει κανείς τεράστια περιουσία. «Πέρασα τους πρώτους τρεις μήνες της προεκλογικής μου εκστρατείας κλεισμένος σε ένα δωμάτιο με τον βοηθό μου και τηλεφωνώντας εν ψυχρώ σε παλιότερους χορηγούς των Δημοκρατικών. ΄Ηταν φριχτή εμπειρία. Πολλοί μου έκλειναν το τηλέφωνο» (σελ. 151). Ο Ομπάμα βρήκε τελικά χορηγούς και μαζί μ΄ αυτούς τη μοίρα των περισσότερων πολιτικών: «Αναγνωρίζω ότι η προσπάθειά μου να συγκεντρώσω κεφάλαια είχε ως συνέπεια να γίνω λίγο σαν τους πλούσιους δωρητές μου, από την άποψη ότι περνούσα όλο και περισσότερο καιρό μακριά από τους αγώνες της καθημερινής ζωής, μακριά από την πείνα, την απογοήτευση, τον φόβο και τις κακουχίες που βίωνε το υπόλοιπο 99% του πληθυσμού, δηλαδή οι άνθρωποι τους οποίους είχα ορκιστεί να υπηρετήσω».