Ψαροχώρι με ιστορία

Μια ανάσα από τα σύνορα που χωρίζουν την Ελλάδα από την Αλβανία βρίσκεται ένα από τα πιο όμορφα ψαροχώρια της Ηπείρου. Η Σαγιάδα αποπνέει γαλήνη και ηρεμία, αν και λόγω της γεωγραφικής της θέσης της υπήρξε μήλον της Έριδος ανάμεσα σε Ενετούς και Τούρκους. Το 1823 ο παλιός οικισμός της Σαγιάδας που βρισκόταν πάνω στο βουνό, καταστράφηκε από μεγάλο σεισμό. Τα επόμενα 10 χρόνια επισκευάστηκε και επεκτάθηκε, αλλά ένας δεύτερος σεισμός το 1872 κατέστρεψε τον οικισμό διά παντός. Το εγκαταλειμμένο χωριό της παλιάς Σαγιάδας αξίζει μια επίσκεψη για να δείτε τις παλιές εκκλησίες, τα καλντερίμια, τα αλώνια και τα λιγοστά σπίτια που σώζονται και έχουν αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον. Η περιοχή φημίζεται για την καλλιέργεια εσπεριδοειδών, αν και οι περισσότεροι ανηφορίζουν εδώ για τις ψαροταβέρνες και το υπέροχο ηλιοβασίλεμα της. Οι κοντινές παραλίες Στροβίλι και Κεραμμύδι το καλοκαίρι παραμένουν μακριά από τις «επιδρομές» των τουριστών. Στον δρόμο από Ηγουμενίτσα προς Σαγιάδα θα συναντήσετε πινακίδα που θα σας οδηγεί δεξιά προς τους Φιλιάτες, ένα από τα κεφαλοχώρια της Θεσπρωτίας. Προορισμός σας, η μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Γηρομερίου που βρίσκεται 7 χιλιόμετρα από το χωριό, σε ειδυλλιακή τοποθεσία. Αιωνόβια πλατάνια και βρύση με τρεχούμενο νερό στην είσοδο θα σας προϋπαντήσουν. Η μονή Γηρομερίου ιδρύθηκε το 1320, το καθολικό της είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου και η εικόνα της Παναγίας χρονολογείται στον 14ο αι. Το μοναστήρι κοσμείται με βυζαντινές τοιχογραφίες του 16ου και του 17ου αι. και περίτεχνο ξυλόγλυπτο, επιχρυσωμένο τέμπλο του 19ου αι.