«ΣΤΟ ΜΑΚΡΟΝΗΣΙ ΟΦΕΙΛΩ ΤΟ ΣΙΝΕΜΑ»

«Νομίζουν ότι γεννήθηκα στην Κρήτη. Η αλήθεια είναι πως γεννήθηκα στην Αθήνα, αλλά ο πατέρας μου και η μάνα μου, από ατελείωτες γενιές Κρητικοί, δεν ανέχονταν να πολιτογραφηθώ Αθηναίος», λέει ο Νίκος Κούνδουρος. «Με πήραν τυλιγμένο μέσα σε μια πάνα, με πήγαν στην Κρήτη και είμαι γραμμένος στα δημοτολόγια του Δήμου Αγίου Νικολάου με αύξοντα αριθμό 6 του έτους 1926.

Έτσι σφραγίστηκε η παρουσία μου σ΄ αυτό τον κόσμο, με ένα πλαστογραφημένο πιστοποιητικό Κρητικού»!

«Το μίσος που έχω για την εξουσία γεννήθηκε όταν η δικτατορία της 4ης Αυγούστου κυνηγούσε τον πατέρα μου. Από τις πιο παλιές αναμνήσεις μου είναι το σπίτι μας κυκλωμένο από χωροφύλακες, ο πατέρας μου εξόριστος, η μάνα μου με τρία παιδιά και την αγωνία για τη μοίρα του πατέρα. Ακόμα θυμάμαι τους χωροφύλακες να ΄χουν σπάσει την πόρτα και με τις ξιφολόγχες τους να σκίζουν τα στρώματα μήπως υπήρχε κάποιος εκεί πέρα. Έχουν περάσει ατελείωτα χρόνια από τότε, αλλά δεν θέλησα να ξεκολλήσω από πάνω μου το μίσος που έχω για τη βία και κατ΄ επέκταση το μίσος μου για την εξουσία. Γιατί εξουσία χωρίς βία εγώ δεν είδα και ίσως και δεν υπάρχει. Δηλώνω αντιεξουσιαστής θέλω να κρατήσω αυτό το περήφανο μπαϊράκι του απέξω, του περιθωριακού, του ανένταχτου».

«Είχα την τύχη, και όταν λέω τύχη δεν το λέω κατά λάθος, να ζήσω τέσσερα χρόνια στο Μακρονήσι, όπου με μάθανε ένα σωρό πράγματα. Εκεί έμαθα και θέατρο και εκεί μου πρωτογεννήθηκε η ιδέα του κινηματογράφου. Έτσι, βγαίνοντας από εκεί, κατάφερα να πάρω το δίπλωμά μου από τη Σχολή Καλών Τεχνών κι ενώ πρωτοπήγα για να βγω αρχιτέκτονας, βγήκα με ένα δίπλωμα ζωγράφου στα χέρια μου».