… ΚΑΙ ΟΙ ΕΥΜΕΝΙΔΕΣ

Και οι Ευμενίδες, πού κολλάνε; Αυτές, αν και έχουν δώσει τον τίτλο του βιβλίου, είναι η αλήθεια ότι ο αναγνώστης θα δυσκολευτεί να τις εντοπίσει. Και θα δυσκολευτεί να τις εντοπίσει, διότι ο ίδιος ο ήρωάς του δυσκολεύεται να εντοπίσει τις ενοχές τις οποίες αισθάνεται- και είναι η αλήθεια ότι δεν δείχνει και ιδιαίτερη σπουδή για να τις αισθανθεί.

Πλήρης απουσία ενοχών;

Μια πέραν του καλού και του κακού ξενάγηση στα άδυτα της ιστορικής φρίκης; Κάπως έτσι έχουν τα πράγματα αφού φαίνεται πως από την αρχή έως το τέλος της αυτή η μακρόσυρτη αφήγηση και με το ύφος της, αλλά και με τη σημασία των λέξεων που χρησιμοποιεί δεν σταματάει ούτε στιγμή να εξευμενίζει τις Ερινύες που την κυνηγάνε- και δεν είναι τυχαίο ότι ο Λίτελ μιλάει για Ευμενίδες, για τις εξευμενισμένες πλέον Ερινύες.