ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Το ποδόσφαιρο ως όχημα συγγραφικής ανόδου  

Ο Κώστας Χατζηαργύρης (Χαρτούμ 1912- Αθήνα 1963) άρχισε από το 1947 να εκδίδει μυθιστορήματα, νουβέλες και διηγήματα. Έγραφε και θέατρο αλλά παρά τις σχέσεις του με το «Θέατρο Τέχνης», του οποίου υπήρξε ιδρυτικό μέλος, κανένα έργο του δεν ανέβηκε στη σκηνή.

Ο Κουν τον θυμάται «εντυπωσιακά ωραίο, με παράστημα και ζεστή φωνή, πολύ ζωντανό, ζωηρό, αναλυτικό στη σκέψη…». Ο Κώστας Γεωργουσόπουλος- παλιός αναζητητής των βιβλίων του Χατζηαργύρη- αποδίδει τη γοητεία της γλώσσας του: «Σ΄ αυτό το ανάμεικτο ύφος, όπου η εύκολη συγκίνηση μπερδεύεται με την καταλυτική ειρωνεία μέσα σ΄ ένα άνετο, σχεδόν θανατερό κουβεντολόι· σύνθεση κομψότητας, πλήξης, ρητορείας και επιτήδευσης».

Με το μυθιστόρημά του «Ο δρόμος προς τη δόξα» εισάγεται ουσιαστικά πρώτη φορά το ποδόσφαιρο στην πεζογραφία μας (Π. Μπουκάλας). Ο Χατζηαργύρης με αναρχικό χιούμορ παρακολουθεί τον ποδοσφαιρόφιλο ήρωά του να δοξάζεται αποκτώντας πρώτα φήμη μεγάλου συγγραφέα μεταξύ όλων των φιλάθλων της χώρας. Ένα δείγμα του σαρκαστικού του ύφους συναντάμε όταν αναφέρεται στις «αθλητικές δήθεν εφημερίδες που κρατούσαν ως απαράβατη αρχή να κοιμούνται όρθιες». Βασική πηγή: Αφιέρωμα Διαβάζω 63/1983,επιμ. Σ.Γεμενάκη