Οι στρατηγοί αντιπαθούσαν ο ένας τον άλλον

ΣΤΗΝ ΑΠΟΒΑΣΗ της Νορμανδίας ήταν σύμμαχοι και συμπολεμιστές. Δεν έπαψε ποτέ, όμως, να τους χωρίζει ένα αίσθημα αμοιβαίας περιφρόνησης, το οποίο φρόντιζαν να κρύβουν επιμελώς απέναντι στον κοινό εχθρό. Ο λόγος για τους δυο «θρύλους» της συμμαχικής νίκης εναντίον του Χίτλερ, τον Αμερικανό Ντουάιτ Αϊζενχάουερ και τον Βρετανό Μπέρναρντ Λόου Μοντγκόμερι. Για τον μετέπειτα πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών ο Μοντγκόμερι ήταν ένας «ψυχοπαθής», ενώ για τον νικητή του Ελ Αλαμέιν ο «Άικ» ήταν ένας «κακός διοικητής στο πεδίο της μάχης, ούτε καν ένας αληθινός στρατιώτης». Ο άνθρωπος που είχε συγκεντρώσει τις εκατέρωθεν επικρίσεις ήταν ο Κορνίλιους Ράιαν, πολεμικός ανταποκριτής της «Daily Τelegraph» στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και αργότερα συγγραφέας δύο βιβλίων, τα οποία μεταφέρθηκαν στον κινηματογράφο με τις ταινίες «Η πιο μεγάλη μέρα του πολέμου» και «Η γέφυρα του Άρνεμ». Κατά τη διάρκεια των ερευνών του, το 1963, ο Ράιαν είχε συναντηθεί (εννοείται ξεχωριστά) με τον Αϊζενχάουερ και τον Μοντγκόμερι. «Μην το ξεχνάτε, αυτός ο τύπος είναι ψυχοπαθής. Είναι τόσο εγωκεντρικός που πιστεύει ότι δεν έχει κάνει ούτε ένα λάθος στη ζωή του», του είχε πει ο Αϊζενχάουερ. «Καλό παιδί, αλλά κακός στρατιώτης», ήταν ο χαρακτηρισμός του Μοντγκόμερι.

Τα ηχογραφημένα ντοκουμέντα του Ράιαν είχαν μείνει στο ιστορικό αρχείο του Πανεπιστημίου του Οχάιο, ενώ το υλικό είδε το φως της δημοσιότητας πριν από μερικές ημέρες όταν στάλθηκε στο Εδιμβούργο για ένα συνέδριο σχετικά με τη δημοσιογραφική κάλυψη πολεμικών συγκρούσεων.