ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο Μύλλερ έγινε Μυλλέρος κι ο Μπωντλαίρ Βωδελαίρος

Ο Γουλιέλμος Μύλλερ (1794-1827), συνομήλικος σχεδόν του Σούμπερτ (1797-1828), πέθανε κι αυτός νέος στα τριάντα τρία του χρόνια. Υπήρξε από τις ελπίδες της γερμανικής ποίησης και στη λιγόχρονη ζωή του πρόλαβε ν΄ αφήσει πολλά ποιήματα που ενέπνευσαν μουσικά αριστουργήματα. Εξ αυτών δύο μελοποιημένα από τον Σούμπερτ («Η Φλαμουριά» και η «Πεζοπορία του μυλωνά») τραγουδιούνται και διδάσκονται ακόμη και σήμερα στα σχολεία. Στον καιρό της Επανάστασης του Εικοσιένα ο Μύλλερ επιδαψίλευσε ύμνους για τις ηρωικές μορφές και τα κορυφαία γεγονότα του Αγώνα: Αλέξανδρο Υψηλάντη, Μάρκο Μπότσαρη, Κωνσταντίνο Κανάρη, Λόρδο Βύρωνα, Μπουμπουλίνα, Μεσολόγγι, Ιερολοχίτες κ.ά. Παράλληλα στηλίτευσε τους βασιλείς της Ιερής Συμμαχίας και κατήγγειλε τον άρπαγα των Μαρμάρων του Παρθενώνα λόρδο Έλγιν.

Η μανία εξελληνισμού των ονομάτων που επικρατούσε στον 19ο αιώνα μετέφρασε τον Μύλλερ σε Μυλλέρο και αυτό το όνομα δόθηκε, τιμής ένεκεν, το 1884 σ΄ έναν δρόμο πάροδο της Πειραιώς. Όπως έγινε και με τα ονόματα των οδών Σατωβριάνδου, Κάνιγγος, Νορμάνου και με τον Βωδελαίρο του Καβάφη.