«Ψάχνουμε κάτι για να ξεφύγουμε»

Τα τελευταία χρόνια, όλο και πιο πολλές ελληνικές ταινίες πάνε πολύ καλά στα ταμεία των κινηματογράφων. Πού οφείλεται αυτό κατά τον Κώστα Ζαπατίνα;

«Γυρίζονται ταινίες που ενδιαφέρουν και επικοινωνούν με το κοινό. Είναι άμεσες με απλές ιστορίες χωρίς ιδιαίτερους γρίφους. Ταινίες που γίνονται με τις καλύτερες διαθέσεις και με υψηλές καλλιτεχνικές αξίες, αλλά πέφτουν στην παγίδα της βαθυστόχαστης αφήγησης και έχουν σαν αποτέλεσμα να αποτρέπουν τους περισσότερους θεατές. Το λέω από προσωπική πείρα, γιατί έχω κάνει βαθυστόχαστες ταινίες στο παρελθόν – οι “Νταντάδες” το ΄79- και το μόνο που εισέπραξα ήταν οι ζεστές χειραψίες κάποιων φίλων μου! Οι περισσότεροι θεατές σήμερα, πιστεύω ότι αν θέλουν να προβληματιστούν, ανοίγουν την τηλεόραση στις ειδήσεις και απολαμβάνουν προβληματισμό.

Στην έξοδό τους όμως, θέλουν να περάσουν καλά. Έχουν ανάγκη από κάτι που θα τους κάνει να ξεφύγουν».

Πολλοί,όμως,είναι αυτοί που χαρακτηρίζουν αυτές τις ταινίες ως απομιμήσεις τηλεοπτικών σειρών…

«Η ελληνική τηλεόραση προσφέρει μία τεράστια ποικιλία προγραμμάτων. Προγράμματα που μας προσβάλουν, αλλά και προγράμματα πολύ υψηλής αισθητικής και ποιότητας. Όταν στην αρχή της τηλεόρασης χρησιμοποιούσαν μόνο το τρικάμερο, τότε υπήρχε η τηλεοπτική αισθητική και όχι μόνο γι΄ αυτό το λόγο. Τώρα ο ανταγωνισμός έχει ανεβάσει τον πήχυ και η ψαλίδα έχει κλείσει αρκετά. Μην ξεχνάμε ότι πολλοί σκηνοθέτες που κάνουν κινηματογράφο, κάνουν και τηλεόραση. Να είστε σίγουροι ότι η αισθητική τους παραμένει ίδια. Το μόνο στοιχείο “απομίμησης” που μπορώ να εντοπίσω, είναι αυτό της αμεσότητας. Δεν νομίζω ότι είναι άσχημο να βρίσκει κανείς διόδους επικοινωνίας».