Με πένα – δηλητήριο

ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΕΚΤΟΞΕΥΟΝΤΑΙ
ΑΠΕΙΛΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΕΣ ΑΠΟ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ
ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ
ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ. ΟΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ
ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΑ
ΤΟΥ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΣΜΟΥ, ΟΙ ΔΕΞΙΟΙ
ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΣΤΗ
ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ, ΟΙ
ΦΕΜΙΝΙΣΤΡΙΕΣ ΘΑ ΕΠΙΘΥΜΟΥΣΑΝ ΝΑ
ΤΟΝ ΕΥΝΟΥΧΙΣΟΥΝ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΚΑ, ΟΙ
ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ
ΣΤΗ ΓΩΝΙΑ. ΟΜΩΣ Ο ΜΙΣΕΛ ΟΥΕΛΜΠΕΚ
ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ Ο ΠΙΟ ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΠΑΡΕΜΒΑΤΙΚΟΣ
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ
ΜΑΣ. ΣΤΙΣ 25 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΘΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ
ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ
ΜΕGΑRΟΝ ΡLUS
Πούλησε χιλιάδες βιβλία, βραβεύτηκε από τoν Γάλλο υπουργό Πολιτισμού, πήρε το ιρλανδικό βραβείο ΙΜΡΑC, ζει στην Ιρλανδία, γράφει στην Ισπανία και αποφεύγει το Παρίσι. Ήδη από το πρώτο του βιβλίο, Η επέκταση του πεδίου της πάλης (Εστία), διαφαινόταν ο «θαυμαστός καινούργιος κόσμος» του Ουελμπέκ. Ο βασικός ήρωας του βιβλίου, εργαζόμενος σε εταιρεία πληροφορικής, περιφέρεται σε ένα γραφειοκρατικό σύστημα εφαρμογών και άχαρων λογισμικών όπου οι καριέρες και οι μετακινήσεις των υπαλλήλων θυμίζουν ρομποτοειδή όντα. Στελέχη επιχειρήσεων αυτοκτονούν, άλλοι κάνουν ψυχανάλυση και άλλοι υποφέρουν από καρδιοπάθειες. «Βρισκόμαστε μακριά από τα Ανεμοδαρμένα ύψη », δηλώνει ο Ουελμπέκ, απομακρύνοντας τους ήρωές του από τα συγκρατημένα πάθη των παλιών μυθιστορηματικών προτύπων. Το σεξ είναι μια επαναλαμβανόμενη μανιοκαταθλιπτική πράξη όπου κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από το «κενό του κόλπου». Ο τριαντάρης ήρωας, αδιάφορος μπροστά στον θάνατο, παρατηρητής του φόνου ενός νέγρου στην παραλία, θυμίζει τον Ξένο του Καμύ και δηλώνει απερίφραστα ότι δεν αγαπάει τον κόσμο: «Μ΄ αηδιάζει, η διαφήμιση με αποκαρδιώνει, η πληροφορία μού φέρει εμετό».

Οι ήρωες του Ουελμπέκ υποφέρουν από «ναυτία» και ξερνάνε όπου βρουν. Βρίσκονται σε κατάθλιψη, έκπτωτοι, στον περίκλειστο παράδεισο που τους εξασφάλισε η έλλειψη οποιασδήποτε πίστης. Το στακάτο μυθιστόρημα κάνει αναφορές σε όσα θα αναπτυχθούν στις επόμενες αφηγήσεις: τρομοκρατία, ισλαμοφοβία, σεξισμός.