ΗΡΩΙΔΕΣ ΣΑΝ ΚΑΡΤΟΥΝ

Το βιβλίο της Σαφάκ δεν αποτελεί λογοτεχνία με υψηλά γράδα. Είναι ένα εύπεπτο βιβλίο, το οποίο μπορεί να διαβαστεί σε ύπτια στάση. Οι ηρωίδες συχνά μοιάζουν με καρτούν- κι αυτό δεν αποτελεί πάντα πρόθεση της συγγραφέως. Η πλοκή, ορισμένοι διάλογοι, καθώς και οι περιγραφές προσώπων κάποιες φορές φλερτάρουν με τα τερτίπια της τηλεόρασης- και δη της σαπουνόπερας. Παίζουν μαζί τους, αλλά δεν τα υπονομεύουν. Το βιβλίο κινείται στη λουστραρισμένη επιφάνεια των πραγμάτων, δεν σκάβει βαθιά στις ζωές των ανθρώπων, στη γεωγραφική και την ιστορική μοίρα τους. Ακόμα και το ριψοκίνδυνο μέρος της σφαγής των Αρμενίων αποδίδεται αρκετά στρογγυλεμένο.

Το βιβλίο συζητήθηκε πολύ, κυρίως μετά την καταγγελία εις βάρος της συγγραφέως για προσβολή του Τουρκισμού. Το πολιτικοϊδεολογικό του αντίβαρο δεν το εξαγιάζει συγγραφικά, ακόμα κι αν κινεί την αναγνωστική φιλοπεριέργεια.