Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Όπου φρου φρου, γάμος και χαρά…

Τι κι αν από τα χαράματα μαζεύτηκαν περί τους 150 (Έλληνες και ξένους) δημοσιογράφους και μέλη τηλεοπτικών συνεργείων για να καλύψουν τη δοκιμή μετακόμισης αρχαιοτήτων από τον τόπο που «ζούσαν» επί 2.500

χρόνια, στη νέα τους κατοικία, το Νέο Μουσείο Ακροπόλεως.

Τι κι αν κάποιοι ίδρωναν και αγωνιούσαν για το «ταξίδι» των έργων τέχνης; Κάποιοι άλλοι, καρεκλοκένταυροι- της αρμόδιας, υποτίθεται, Διεύθυνσηςδεν εδέησαν να καρδιοχτυπήσουν. Είχαν αφήσει για τη δουλειά εκπροσώπους «της υπηρεσίας» (τους μαύρους, που λένε).

Και είπαν να έρθουν, βρε παιδί μου (για την ιστορία: οι ίδιοι είχαν προτείνει, μετά φανών και λαμπάδων, να μετατραπεί το παλιό μουσείο σε καφέ- μέσα στο τσακίρ κέφι!), μόνο για τη «δόξα» από τα φλας. Εύγε, εύγε!


Το όνομα και η χάρη

Προς Φοίβη Αθηναίου, Σκοπιανικοί κύκλοι, με νομικές και πολιτικές διασυνδέσεις στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ και το ΝΑΤΟ, υποστηρίζουν ότι το 2012 (!!!), μόλις σε 5 έτη, λήγει η επίσημη ισχύς της Συνθήκης Βουκουρεστίου που είχε πριν από σχεδόν εκατό χρόνια καθορίσει τα σύνορα και τα κράτη της Χερσονήσου και έχει ήδη προγραμματιστεί μια Νέα Διεθνής Συνθήκη για τα Βαλκάνια, επ΄ ευκαιρία και της αλλαγής συνόρων και δημιουργίας νέων κρατών!!! Τότε- ισχυρίζονται, έχοντας πολύ υψηλές διαβεβαιώσεις- θα δημιουργηθεί η ολοκληρωμένη «μεγάλη Μακεδονία»!!! Με υπογραφές και όχι με πολέμους… Γι΄ αυτό είναι ανένδοτοι στο θέμα του ονόματος, επειδή «το όνομα είναι το κλειδί της διεκδίκησης και της επιτυχίας»…

Paul Κarkanidas Αλήθεια είναι το όνομα «Μακεδονία» το κλειδί και όχι οι άλλες διεθνείς συνθήκες και τα δεδομένα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αγαπητέ Ρaul; Από ένα όνομα κρίνονται όλα; Τότε να προσπέσουμε στα πόδια του «αγίου» Θεσσαλονίκης, γνωστού σκοπιανοφάγου, μήπως μας γλιτώσει με τις διασυνδέσεις του, εκεί ψηλά…


Μεστώματα και με στόματα

Αγαπητή κ. Φοίβη, Τι φταίει και έχασε το ΠΑΣΟΚ θα το βρουν ίσως με τον καιρό τα αρμόδια όργανά τους- αφού, βέβαια, πρώτα μαλλιοτραβηχτούν κατά τα ειωθότα. Εκτός από αυτά, όμως, που θα παραδεχθούν αυτοί σαν λάθη και παραλείψεις, όσο μεγάλα και αν είναι αυτά, εγώ μέσα από τις στήλες σας επιθυμώ να προσθέσω και δικά μου συμπεράσματα.

Κυρία Φοίβη μου, η κρίση στον ελληνικό σοσιαλισμό- βλέπε ΠΑΣΟΚ- ήρθε λίγο πιο ύστερα από τις άλλες χώρες. Ο καπιταλισμός γεννήθηκε μαζί με τον άνθρωπο. Το νήπιο μόλις καταλάβει τον εαυτό του τραβάει το βρακάκι του και λέει «κομ», δηλαδή δικό μου. Άρα λοιπόν, η κατοχή αγαθών είναι έμφυτη και ενστικτώδης. Αυτό το έχουμε όλοι μέσα μας. Ο σοσιαλισμός είναι επίκτητος· έγινε ύστερα από τις ανάγκες της ομαδικής συμβίωσης των πρώτων ανθρώπων. Στην προσπάθεια της αξιοποίησης των ανθρώπινων συναισθημάτων και σε ενίσχυση των φιλανθρωπικών, παρουσιάστηκαν από τον Μωυσή οι δέκα εντολές να βάλουν κάποια τάξη, αλλά δυστυχώς απέτυχαν και ήρθε ο Χριστός να αγκαλιάσει τους πτωχούς, τους αδύνατους, τους αναξιοπαθούντες και τους κατατρεγμένους. Το κατά ποιον βαθμό οι χριστιανοί το εφάρμοσαν και το εφαρμόζουν, είναι μια άλλη συζήτηση.

Στα χρόνια του κομμουνισμού, και από τον φόβο της παγκόσμιας εξάπλωσής του, υποχώρησε το αδίστακτο χέρι του Κεφαλαίου και με την πολιτική του σοσιαλισμού σαν ενδιάμεσο έγιναν γενναίες παραχωρήσεις στους εργαζομένους. Αυτό συνεχίστηκε και μετά την πτώση του κομμουνισμού, με δόλιους στόχους. Συνεχίστηκαν οι παροχές για να αχρηστευθεί η σοσιαλιστική πολιτική και οι οπαδοί της- που πίστεψαν πως με ενδόμυχη συμπόνια αναγνωρίστηκαν οι προσφορές τους στην αλματώδη ανάπτυξη. Έτσι, τους έβαλε στο λούκι της καταναλωτικής ανάγκης που- όπως μαθηματικά αποδεικνύεται- έγινε εθισμός πολύ πιο επικίνδυνος από τα ναρκωτικά.

Για χάρη του καταναλωτισμού παραμερίστηκαν βασικοί θεσμοί και ανθρώπινες αξίες. Έτσι παρασύρθηκαν οι ψηφοφόροι του σοσιαλισμού, βλέποντας τη φάκα και όχι το δόλωμα. Όσοι, όμως, εκτός από τα φαστ φουντ και τα σούπερ μάρκετ περνούν και από τα περίπτερα, ας θυσιάσουν ένα ευρώ να διαβάσουν τι τους ετοιμάζει η Μέρκελ στη Γερμανία και ο Σαρκοζί στη Γαλλία. Περισσότερες ώρες εργασίας, διχοτόμηση του μεροκάματου για καταπολέμηση της ανεργίας και ανασφάλιστη εργασία. Έτσι, εκ των πραγμάτων, ύστερα από είκοσι-τριάντα χρόνια θα παίρνουν τη διατυμπανιζόμενη κατώτατη σύνταξη όλοι οι απόμαχοι της δουλειάς, αφού κανένας δεν θα πληροί τους όρους κανονικής σύνταξης.

Το λέω γι΄ αυτούς που μόλις εξασφαλίσουν ένα μισθουλάκι 600 ευρώ βάζουν στραβά το κασκέτο τους και κάποιοι ασμένως τρέχουν να τιμωρήσουν το κόμμα τους. Στρέφονται στις χωρίς ελπίδα αριστερές παρατάξεις, δίνοντας στη συντήρηση ακόμα τέσσερα χρόνια να κυβερνήσει. Ψηφίζεις το κυβερνών κόμμα και έπειτα διαμαρτύρεσαι για την τιμή του ψωμιού, των καυσίμων και των ζαρζαβατικών. Αφού δεν μπορούσες να κάνεις αλλιώς, τότε κάτσε βουβός και άμοιρος και περίμενε το θαύμα, που έγραψε ο Βάρναλης. Τα θαύματα, όμως, τέλειωσαν. Δεν έμεινε να πούμε παρά εκείνο που έλεγαν οι παππούδες: «Το τραβούσε και ο πισινός του».

Χρήστος Παπ., ένας ογδοντάρης Μια κι αναφέρεστε στον Βάρναλη, αγαπητέ Χρήστο, έγραψε και την ατάκα «σκέψη που μέστωσες με τον καιρό». Συμβαίνει, όμως, πάντα;