Γράφει «τραγούδια μαζικής καταστροφής»
Η Άνι Λένοξ δεν ξεχνάει την Αφρική. Δηλώνει στο ΒΒC πως θα επιστρέψει. «Όταν πηγαίνεις εκεί, βλέπεις όλα αυτά τα παιδάκια να τριγυρνάνε ξυπόλητα, πεινασμένα, αλλά το σχολείο τούς αρέσει. Θέλω να κάνω κάτι γι΄ αυτά. Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορείς να κάνεις»
Μια τυχαία συνάντηση στη Νότια Αφρική στάθηκε η αφορμή για το κεντρικό τραγούδι στο νέο άλμπουμ της Άνι Λένοξ. Οι ευαίσθητες κεραίες της «έπιασαν» το σήμα, όταν σε μια εκδήλωση για το ΑΙDS με τον Νέλσον Μαντέλα, η Λένοξ εντόπισε εκεί κοντά να στέκεται ένας άνδρας που φορούσε ένα τι-σερτ, το οποίο έγραφε: «Είμαι ΗΙV θετικός».
«Μου έκανε εντύπωση και ρώτησα κάποιον δίπλα που μου είπε ότι ήταν ο Ζάκι Αχμάτ, ένας γνωστός ακτιβιστής. Είχε αγωνιστεί στα δικαστήρια, παντού, έφτασε να κάνει απεργία πείνας για να διεκδικήσει τα φάρμακα. Αυτός είναι ο άνθρωπός μου», είπα.
Η Λένοξ ένιωσε την ανάγκη να αναμειχθεί πιο ενεργά, να πάρει θέση και να αγωνιστεί κι εκείνη. Όλα αυτά τα χρόνια άλλωστε, είναι μια καταξιωμένη προσωπικότητα της μουσικής, που πάντα ύψωνε τη φωνή της σε ανθρωπιστικά ζητήματα. Στα 52 της χρόνια, όχι μόνο δεν υπάρχει λόγος να αλλάξει, υπάρχουν πάρα πολλοί λόγοι να αγωνιστεί περισσότερο.
Κάπως έτσι «γεννήθηκε» το «Sing», αφού προηγουμένως ένα άλλο γκρουπ ακτιβιστών, Τhe Generics, της έδωσαν ένα CD με μουσική τους. Βρήκαν και χρησιμοποίησαν μια κοινή μουσική γλώσσα. Από εκείνο το σημείο ώς την τελική ανάμειξη και άλλων σημαντικών γυναικείων φωνών- όπως των Σακίρα, Τζος Στόουν, Σελίν Ντιόν, Γκλάντις Νάιτ, Αναστέζια, Πινκ, Μπόνι Ράιτ- δεν ήταν και μεγάλη η απόσταση. Όλες με χαρά δήλωσαν πρόθυμες να τραγουδήσουν- και το έκαναν. Τότε ήρθε μια ακόμη έκπληξη.
«Η Μαντόνα πρόσφερε τον δεύτερο στίχο, ένα τεράστιο δώρο. Με συγκίνησε πραγματικά. Γιατί η Μαντόνα δίνει την ψυχή της σε ό,τι καταπιάνεται. Και το να κάνει αυτό για εμένα, το θεώρησα συγκινητικό». Ολόκληρο το άλμπουμ της Άνι Λένοξ, το «Songs Οf Μass Destruction», έχει κάτι από το έντονο ύφος του τραγουδιού. Έχει τα δυνατά φωνητικά της και ένα επικό, ιδιαίτερα προσφιλές της στυλ. Έχει επίσης το μουσικό άγγιγμα ενός έμπειρου παραγωγού, του Γκλεν Μπάλαρντ, που είχε κάνει μεγάλη επιτυχία δουλεύοντας με την Αλάνις Μόρισετ. Συνδετικός κρίκος υπήρξε ο Ντέιβ Στιούαρτ, από τους πιο ξεχωριστούς συνθέτες της εποχής, «σύντροφος» της Λένοξ στους Εurythmics. Έξι εβδομάδες στο Λος Άντζελες στη συνέχεια, ήταν αρκετές για να προκύψει το άλμπουμ. Και η Λένοξ να βρεθεί πάλι δυναμικά στα μουσικά πράγματα.














