«Ευτυχώς που δεν λέγομαι Καραμανλής…»
«Οι κλέφτες» του Μάκη Παπαδημητράτου είναι οι ήρωες μιας μαύρης κωμωδίας που εισβάλλουν σε σπίτια μεσοαστών και στην ελληνική κοινωνία που είναι «στάσιμη εδώ και πολλά χρόνια. Τα ίδια ονόματα ψηφίζει ο Έλληνας. Είναι κωμικό. Ευτυχώς που δεν λέγομαι Καραμανλής, θα ήμουν υποχρεωμένος να γίνω επαγγελματίας πολιτικός. Άσ΄ τα...». Αριστερά, ο Μάκης Παπαδημητράτος και δίπλα του η Μυρτώ Αλικάκη και ο Πέτρος Λαγούτης σε σκηνή από την ταινία
«ΚΛΕΦΤΕΣ» ΠΟΥ ΤΑ ΒΑΖΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΑΦΑΣΙΑ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΗΡΩΕΣ
ΤΗΣ ΝΕΑΣ, ΜΕΤΑ ΤΟ «ΤΣΙΟΥ…», ΜΑΥΡΗΣ ΚΩΜΩΔΙΑΣ ΤΟΥ ΜΑΚΗ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΑΤΟΥ
Και ξαφνικά μ΄ ένα «Τσίου…» σκόρπισε αυθόρμητο γέλιο στους Έλληνες σινεφίλ θυμιζοντάς τους κάτι από το ελεύθερο πνεύμα που κυριαρχεί σε πολλές ξένες, ανεξάρτητες, παραγωγές. Και τώρα οι ήρωες της νέας του ταινίας είναι… φιλοσοφημένοι «Κλέφτες», καθώς «μπαίνουμε στα σπίτια και κλέβουμε λίγα, τόσα ώστε οι άλλοι να μην καταλαβαίνουν ότι τους λείπουν» όπως μας ενημερώνει ο 35χρονος σκηνοθέτης. Έχουν άποψη,δηλαδή,οι «Κλέφτες» σου; Όχι, δεν έχουν ταξική συνείδηση. Δεν έχουν πολιτική θέση και δεν ενδιαφέρονται για τέτοια πράγματα. Τους νοιάζει μόνο ο εαυτός τους και τίποτε άλλο. Δεν κλέβουν από άποψη μόνο τους πλούσιους. Το κάνουν από ανάγκη. Άλλωστε δεν κλέβουν τους πολύ πλούσιους. Φοβούνται να το κάνουν, αλλά και δεν μπορούν. Αυτοί μένουν σε φρούρια και έχουν προσωπικό στρατό να τους φυλάει. Κλέβουν ανθρώπους που ανήκουν στη μεσοαστική τάξη.
«Κλέφτες» έχουμε,θύματα έχουμε και μάλισταορισμένεςφορές αντιστρέφονται οι ρόλοι μεταξύ τους.Αστυνομία έχουμε ή είναι όπως στη ζωή που όταν τη χρειάζεσαι δενεμφανίζεται; Η Αστυνομία δεν είναι πάντα απούσα στη ζωή μας. Πολλές φορές φτάνει εγκαίρως και κάνει καλά την δουλειά της. Στις 19/7/2007 στα Εξάρχεια για παράδειγμα. Ήταν έγκαιρα στη θέση της και προστάτευσε τα συμφέροντα της εταιρείας Wind που έστησε παράνομα κεραία κινητής τηλεφωνίας και έδειρε τους κατοίκους της γειτονιάς που ήθελαν να την ξηλώσουν γιατί φοβούνται μην πάθουν καρκίνο αυτοί και τα παιδιά τους. Αν ρωτήσεις τους γείτονες που έφαγαν ξύλο και χημικά, θα σου απαντήσουν διαφορετικά για την Αστυνομία, από έναν μεγαλομέτοχο της Wind που είδε την περιουσία του να προστατεύεται.
info
«Οι κλέφτες» του Μάκη Παπαδημητράτου, με τους Μυρτώ Αλικάκη, Πέτρο Λαγούτη, Βαγγέλη Αλεξανδρή, Ελευθερία Γεροφωκά και τον ίδιο τον σκηνοθέτη θα κάνει πρεμιέρα τον Νοέμβριο στο 48ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και μετά θα προβληθεί στις αίθουσες.
Μαύρη κωμωδία οι «Κλέφτες» με ειρωνική διάθεση για την ελληνική κοινωνία των «εχόντων και κατεχόντων»;
Η ελληνική κοινωνία, παρά τις ιδιαιτερότητές της, δεν διαφέρει και πολύ από άλλες δυτικές κοινωνίες. Και οι Έλληνες ψηφίζουν ανάξιους για να τους κυβερνήσουν όπως πολλοί άλλοι, είναι ρατσιστές όπως πολλοί άλλοι, δεν ενδιαφέρονται για την πνευματική τους καλλιέργεια, δεν έχουν ίχνος αλληλεγγύης για τον συνάνθρωπό τους κ.λπ. Άλλωστε «έχοντες και κατέχοντες» υπάρχουν παντού, απλά σε μερικά άλλα κράτη, κρατάνε τα προσχήματα. Υπάρχει μια στοιχειώδης κοινωνική πολιτική, δεν καίνε τα δάση τους για να κερδίσουν χρήματα και υπάρχει μια νομοθεσία που τηρείται για όλους τους πολίτες. Εσύ με ποιους είσαι,με τους «Κλέφτες» ή με τα θύματα;
Προσπαθώ να είμαι πάντα με τον αδύναμο. Συνήθως έχει δίκιο. Στην περίπτωση της ταινίας μου, δεν είμαι ούτε με τους κλέφτες ούτε με τα θύματα. Το ποιος είναι ο κλέφτης και ποιος το θύμα, και η αμφισβήτηση αυτής της ταμπέλας είναι ένα από τα βασικά ζητήματα της ταινίας.
Πώς νιώθεις τον κόσμο γύρω σου,πού βρίσκεται ο σημερινός Νεοέλληνας;
Στάσιμος εδώ και πολλά χρόνια. Τα ίδια ονόματα ψηφίζει. Είναι κωμικό. Ευτυχώς που δεν λέγομαι Καραμανλής- θα ήμουν υποχρεωμένος να γίνω επαγγελματίας πολιτικός. Άσ΄ τα… Κατά τα άλλα, προτιμώ την Αθήνα, είναι το κομμάτι της Ελλάδας όπου ζουν οι περισσότεροι ξένοι. Αυτή είναι η γοητεία της, και αυτό τη σώζει. Βέβαια, υπάρχει αποξένωση μεταξύ των κατοίκων της, και αυτό είναι φυσικό με τη συγκέντρωση τόσο πολλών ανθρώπων σε μια πόλη. Αλλά και στην επαρχία που είναι λίγοι οι άνθρωποι και γνωρίζονται μεταξύ τους, δεν υπάρχει αλληλεγγύη και ο συντηρητισμός και το κουτσομπολιό επικρατούν καταπιέζοντάς τους τελικά. Στις μεγάλες φωτιές, άκουσα, υπήρξαν πολλοί που δεν βοήθησαν τον συγχωριανό τους να σώσει το σπίτι του και έπαιζαν τάβλι στο καφενείο. Ο Έλληνας παίρνει ακριβώς αυτό που του αξίζει. Τον κυβερνούν αυτοί που του αξίζουν. Παίρνει τα λιγότερα χρήματα από όλους στην Ευρώπη, γιατί απλά είναι μεγαλύτερο κορόιδο από όλους τους άλλους Ευρωπαίους, ζει μέσα από την τηλεόραση· και για πήγαινε και σε ένα νοσοκομείο να δεις τι γίνεται αν αρρωστήσει: θα πεθάνει στον διάδρομο. Από την άλλη πιστεύει πως είναι κάτι το εξαιρετικό. Φυλή ανώτερη, προερχόμενη από το αρχαίο αθάνατο πνεύμα και βγαίνει στους δρόμους να πανηγυρίσει για το ποδόσφαιρο ή για καμιά «επιτυχία» στη Εurovision. Ψάχνει αφορμή να σηκώσει το κεφάλι του, μάλλον γιατί βαθιά μέσα του ξέρει πως το έχει πάντα σκυμμένο.











