«Στην Αμερική με είπαν προδότη»

Ο κανιβαλισμός των Αμερικανών στρατιωτών στο Ιράκ είναι το θέμα του βετεράνου σκηνοθέτη Μπράιαν Ντε Πάλμα στο «Redacted», που κέρδισε τις εντυπώσεις στο πρόσφατο Φεστιβάλ Βενετίας. Μια ταινία χαμηλού προϋπολογισμού, με περίεργη χημεία. Ειδική χημεία που αποκαλύπτει τους εξωφρενικούς όρους λογοκρισίας στον φάρο της παγκόσμιας δημοκρατίας.

«Το υλικό προέρχεται από τόνους απίστευτων σκηνών και περιγραφών που μπορεί να κατεβάσει κανείς από τους μπλόγκερ στο Ίντερνετ. Όμως, αν αυτές τις αληθινές σκηνές επιχειρήσεις να τις ενσωματώσεις αυτούσιες στη δική σου ταινία, τότε κινδυνεύεις να βρεθείς στη φυλακή. Οι δικηγόροι είναι κατηγορηματικοί. Το μόνο που μπορείς να κάνεις και επιτρέπεται να κάνεις είναι να τις αντιγράψεις και να τις αναπαραγάγεις. Αυτό έκανα. Οι σκηνές με τους βιασμούς, τις απαγωγές και τους φόνους των αμάχων είναι αληθινές. Μόνο που παίζουν ηθοποιοί».

Γ ιατί συμβαίνει αυτό; «Μα επειδή το αληθινό είναι απαγορευμένο. Επομένως ο θεατής όταν βλέπει μια τέτοια ταινία πιστεύει ότι είναι αποκύημα της δικής μου φαντασίας. Έτσι αποενοχοποιείται ο πραγματικός ένοχος, δηλαδή ο Μπους».

Αν κατάλαβα καλά, οι Αμερικανοί δεν ενημερώνονται. Δεν βλέπουν τέτοιες φρικαλεότητες στην ΤV. «Καθόλου. Ο αμερικανικός λαός είναι ένας γίγαντας που κοιμάται. Οι Αμερικανοί δεν βλέπουν και δεν ξέρουν. Η κυβέρνηση σκέφτηκε σοφά. Αφού αληθινό είναι μόνο ό,τι λέει η τηλεόραση, άρα δεν είναι αληθινή η βαρβαρότητα στο Ιράκ. Το βλέπουμε; Όχι! Ε, τότε δεν είναι πραγματικό».

Μα πώς γίνεται αυτό; «Ρωτήστε τους συναδέλφους σας στις ΗΠΑ. Ένας από τους βασικούς λόγους που έληξε ο πόλεμος στο Βιετνάμ ήταν η κάλυψη από τα media. Τώρα οι απεσταλμένοι κοιμούνται σε πανάκριβα ξενοδοχεία, πίνουν σαμπάνιες και απαθανατίζουν ό,τι τους δείχνουν οι στρατηγοί».

Μοιάζει με συνωμοσία… «Είναι. Όταν ο Τύπος ελέγχεται από μερικά ολιγοπώλια είναι φυσικό να χαϊδεύει την εξουσία. Ελεύθεροι είναι μόνο όσοι είναι απαλλαγμένοι από τα συμφέροντα. Τώρα ο αμερικανικός Τύπος έχει γίνει κυβερνητικός εκπρόσωπος. Δεν μπορεί να είσαι δημοσιογράφος και να πηγαίνεις στα talk shows και να κυκλοφορείς με Μερσεντές και οδηγό. Για να πεις την αλήθεια πρέπει να κερδίζεις τετρακόσια δολάρια την εβδομάδα. Απλό».

Υποθέτω ότι οι αντιδράσεις μετά την προβολή της ταινίας θα είναι ακραίες στην Αμερική.

«Ναι. Περίπου με χαρακτήρισαν προδότη και κομμουνιστή. Οι ημέρες του Μπους είναι μετρημένες. Είναι πολύ φυσικό. Για πόσον καιρό μπορεί να κρατά κάποιος το στόμα του κλειστό;».