«Το ροκ είναι πολιτικό και σέξι»

Αν υπάρχει πραγματικά αυτό που λέμε «ηλεκτρισμένο ακροατήριο», το βλέπεις στις συναυλίες της. Όσες φορές είχα την τύχη να δω την Πάτι Σμιθ λάιβ, ένιωθα τον ηλεκτρισμό να διαπερνάει από τα σώματα γύρω και αυτό δεν είναι μια ωραία, έντονη εικόνα. Τα λόγια, η μουσική και η η φιγούρα της γίνονται στις συναυλίες ένα ποίημα-γροθιά. «Ρeope Ηave Τhe Ρower». Ο λαός έχει τη δύναμη. Κατά ένα διαβολικό τρόπο αυτή η δύναμη που τραγουδάει η Σμιθ σηκώνει σκόνη και τώρα. Ίσως ακόμη περισσότερη σκόνη. Εκείνη με τις κλασικά εύθραυστες κινήσεις σιγουριάς συμπληρώνει, «έγραψα αυτούς τους στίχους, μαγειρεύοντας σπίτι πατάτες» και εξηγεί ότι ο σύζυγός της Φρεντ Σμιθ (των ΜC5) την πλησίασε ενώ ετοίμαζε φαγητό στην κουζίνα και της είπε, «ξέρεις, Πάτι, ο κόσμος έχει δύναμη. Κάποια στιγμή πρέπει να γράψεις στίχους γι΄ αυτό».

Η καθημερινότητα γεννάει ιδέες, γεννάει αντιφάσεις και απροσδόκητα. Κάποτε έλεγε ότι δεν φανταζόταν ότι θα ζούσε μετά τα 30. Να «ζωγραφίσω» την εικόνα: Μέσα τις δεκαετίας του ΄70, η Πάτι Σμιθ κυκλοφορεί το «Ηorses» (παραγωγή Τζον Κέιλ) συνδυάζοντας τρυφερούς ροκ τόνους με την ωμότητα του πρώιμου πανκ. «Ο Ιησούς πέθανε για κάποιων τα αμαρτήματα… όχι για τα δικά μου». Η φράση έπεσε σαν βότσαλο εκεί που λίμναζαν ροκ νερά (όπως και όλο το πανκ, τότε, εδώ που τα λέμε). Η Νέα Υόρκη βούιζε από κιθάρες και ενθουσιασμό- Τelevision, Talking Ηeads, Βlondie και άλλοι γέμιζαν ασφυκτικά τα κλαμπ. Ακόμη και σήμερα, εκείνα τα άλμπουμ και τα τραγούδια έχουν το βάρος που είχαν τότε. Μεγαλύτερο, για να πω την αλήθεια. Συνωμότησε γι΄ αυτό ολόκληρος ο πλανήτης.

Στην Αθήνα, την προηγούμενη φορά, σε ένα μικρό αμφιθέατρο στο Γκάζι, όρθια, ανάμεσα σε φίλους, η Σμιθ, ξεκαθάρισε πολύ απλά: «Το ροκ εν ρολ είναι επαναστατικό, πολιτικό, πνευματικό και σέξι». Και το διατυμπανίζει τώρα μπροστά στη γενιά που θεωρεί επαναστατικό να είσαι κουλ, αλλά όχι και πολύ κουλ το να είσαι στ΄ αλήθεια επαναστατικός.

Μια από τις μεγάλες στιγμές του ροκ ήταν όταν η Πάτι Σμιθ έγινε επίσημα μέλος του Rock ΄n Roll Ηall of Fame. Αφιέρωσε τον τίτλο στη μνήμη του συντρόφου της Φρεντ Σμιθ, συνειδητοποιώντας σε μεγάλο βαθμό χάρη σε εκείνον πως όλα όσα έχει κάνει αξίζουν αναγνώριση.

Μαζί και επικοινωνία.

Την άνοιξη που μας πέρασε η Πάτι Σμιθ κυκλοφόρησε το δέκατο άλμπουμ της, με τίτλο «Τwelve», μια συλλογή συνθέσεων άλλων δημιουργών που εκείνη διασκευάζει. Το «Αre Υou Εxperienced?» του Τζίμι Χέντριξ είναι από τα αγαπημένα της κομμάτια και η Σμιθ το περιλαμβάνει πολλές φορές στις πρόσφατες συναυλίες, ερμηνεύοντάς το με όλο τον ψυχεδελικό οίστρο που του ταιριάζει. Λέει με ένα πολύ ωραίο τρόπο το «Εverybody Ηurts» των συντρόφων ρόκερ RΕΜ, ερμηνεύει Ντίλαν, Νιλ Γιανγκ, Βeatles και Stones αλλά και Τears For Fears (το «Εverybody Wants Τo Rule Τhe W orld»).

Σε μια πρόσφατη συνέντευξή της στο «Rolling Stone» είπε: «Αυτό που αισθάνομαι για την τωρινή μας κατάσταση είναι πως έχω την ίδια ηλικία με τον Τζορτζ Μπους. Επομένως, δεν περιμένω από τη γενιά μου να σώσει τον κόσμο. Η ελπίδα είναι στο μέλλον.

Δεν μπορώ να μιλήσω με περηφάνια για τη γενιά μου. Πρέπει να κοιτάω μπροστά, να ελπίζω στους νεώτερους να τα καταφέρουν καλύτερα από μας». Άλλωστε, το έχει τραγουδήσει με έναν τρόπο που δεν μπορεί κανείς να το αμφισβητήσει (όσο και αν προσπαθούν να καταφέρουν άλλες δυνάμεις το αντίθετο): ο λαός έχει τη δύναμη.

ΙΝFΟ

Αύριο στον Λυκαβηττό (τηλ. 210-7227.233) και την Κυριακή στο Συνεδριακό Κέντρο Ι. Βελλίδης στη Θεσσαλονίκη. Εισιτήρια: 35 ευρώ (προπώληση), 40 (στο ταμείο).

Η ιστορία της

Γεννήθηκε στο Σικάγο το 1946 Ποιήτρια και ροκ μουσικός και μέλος της ευρύτερης κοινότητας της κουλτούρας των μπίτνικς Το 1967 μετακόμισε στη Νέα Υόρκη όπου συνάντησε τον φωτογράφο Ρόμπερτ Μέιπλφορπ Το 1975 κυκλοφόρησε το πρώτο άλμπουμ «Ηorses» Από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της, το «Βecause the Νight» (σύνθεση του Σπρίνγκστιν)

Ανάμεσα στα άλμπουμ της τα «Radio Εthiopia», «Εaster», «Wave», «Gone Αgain», «Gung Ηo», «Τrampin΄» Yποστήριξε ενεργά το κόμμα των Πρασίνων και έγραψε τραγούδια διαμαρτυρίας