Η δύναμη του αφορισμού

Ο Ντήνσταγκ αφιερώνει ένα ωραίο κεφάλαιο σε εκείνη τη γραφή που ταιριάζει περισσότερο στην πεσιμιστική σκέψη, τον αφορισμό. Κατά τη γνώμη του η γραφή αυτή περιλαμβάνει διάφορα φιλολογικά είδη όπως ρητά, ποιήματα και αποσπάσματα. Ανακαλεί δεινούς δεξιοτέχνες όπως οι Πασκάλ, Λαροσφουκώ, αδελφοί Σλέγκελ, Νοβάλις και Βιτγκενστάιν. Η δύναμη του αφορισμού είναι το ότι ορίζει ένα ορίζοντα, εκφράζει με τρόπο επιγραμματικό μια νέα θέαση. Έτσι επιτυγχάνει τη διπλή του (λογοτεχνική και φιλοσοφική) ταυτότητα. Ό,τι χάνει σε επιχείρημα το κερδίζει σε ειρωνεία. Συνιστά μια καίρια άρθρωση της αναπόδραστης θνητότητας.