Το τελευταίο μυστικό ενός μύθου
Η Φρίντα Κάλο σε μια σπάνια φωτογραφία στο κρεβάτι του πόνου και μία καρποστάλ που η μεγάλη Μεξικανή ζωγράφος σφράγισε με ένα φιλί είναι δύο από τα 30.000 εκθέματα που φιλοξενεί η Πόλη του Μεξικού
Για περισσότερα από 50 χρόνια έμειναν μυστικές οι επιστολές της Φρίντας Κάλο με τον προσωπικό της γιατρό. Τώρα εκδόθηκαν σε βιβλίο, ενώ 30.000 προσωπικά της αντικείμενα εκτίθενται σε έκθεση για τα εκατό χρόνια από τη γέννησή της
Συμπληρώνονται φέτος εκατό χρόνια από τη γέννηση της Φρίντα Κάλο, ενώ έχουν ήδη περάσει πενήντα τρία χρόνια από τον θάνατό της. Όμως το ενδιαφέρον αλλά και η λατρεία για το πρόσωπό της παραμένουν αμείωτα. Στην έκθεση που εγκαινιάστηκε στο Παλάτσιο ντε Μπέλας Άρτες, στην Πόλη του Μεξικού, εκτίθενται τριάντα χιλιάδες αντικείμενα της ζωγράφου – ακόμη και ένα εισιτήριο τρόλεϊ που χρησιμοποίησε και μια σημείωση σημαδεμένη από το κραγιόν ενός φιλιού στο χαρτί.
Εκτίθεται και μια ακτινογραφία που απεικονίζει κατάγματα στη μέση της. Γιατί όλα στη ζωή τής Φρίντα Κάλο ήταν μεγάλα. Το έργο της, η μυθιστορηματική της ερωτική ζωή, ακόμη και το ιατρικό ιστορικό της. Πάνω από 30 εγχειρήσεις έκανε στη σύντομη ζωή της, μέχρι που της ακρωτηρίασαν και μέρος του ποδιού λίγο πριν πεθάνει. Από όλα όσα πέρασε όμως, ένα δεν μπόρεσε να χωνέψει: ότι δεν θα κατάφερνε να κάνει παιδί. Ο καλύτερός της φίλος ήταν- τι άλλο;- γιατρός. Ήταν ο έμπιστός της και μαζί του αντάλλασσε εκατοντάδες επιστολές. Επιστολές που είχαν ώς τώρα παραμείνει κρυφές και που έλειπαν από τους βιογράφους της, οι οποίοι ήθελαν να ολοκληρώσουν το παζλ της περιπετειώδους ζωής της. Βρίσκονταν για πενήντα χρόνια κρυμμένες σε κασέλες και ντουλάπες, με τη ρητή εντολή να μην ανοιχτούν. Σήμερα όμως εκτίθενται τόσο στο Παλάτσιο ντε Μπέλας Άρτες όσο και στο σπίτι της Φρίντα Κάλο που έχει μετατραπεί σε μουσείο.
«Ήθελα τόσο πολύ να έχω έναν μικρό Ντιεγκίτο και έχυσα μαύρο δάκρυ, αλλά τελείωσε, δεν υπάρχει τίποτε άλλο που να μπορεί να γίνει πέρα από το να αντέξω την ιδέα ότι δεν θα αποκτήσω
Οι επιστολές της Φρίντας Κάλο στον γιατρό της βρίσκονταν για 50 χρόνια κρυμμένες σε κασέλες και ντουλάπες, με τη ρητή εντολή να μην ανοιχτούν
παιδί», έγραφε στον γιατρό Λέο Ελόεσερ δώδεκα μέρες μετά την τελευταία αποβολή που έθεσε τέρμα στις ελπίδες της. Οι επιστολές που αντάλλαξε με τον γιατρό από το 1932 μέχρι το 1951 κυκλοφόρησαν πρόσφατα σε βιβλίο υπό τον τίτλο «Αγαπημένε μου γιατρέ».
Είχαν μείνει στο σκοτάδι κατ΄ αρχήν επειδή ο σύζυγός της- ζωγράφος και αυτός- Ντιέγκο Ριβέρα, είκοσι χρόνια μεγαλύτερος από τη Φρίντα Κάλο, είχε απαγορεύσει ακόμα και να διαβαστούν πριν περάσουν δεκαπέντε χρόνια από τον θάνατό του. Ο Ριβέρα πέθανε το 1959, πέντε χρόνια μετά την Κάλο, ωστόσο ένας διαχειριστής των έργων του ζεύγους άφησε τη συλλογή με τις επιστολές κρυμμένη πίσω από τους τοίχους του μπάνιου του σπιτιού, από φόβο μήπως προκαλέσουν ζημιά στην εικόνα των δύο ζωγράφων.
Οι επιστολές ανοίχτηκαν, διαβάστηκαν και μελετήθηκαν ένα χρόνο μετά τον θάνατο του διαχειριστή, από τον έφορο του σπιτιού- μουσείου της Κάλο, όπως γράφει η εφημερίδα «Οbse-rver». Η Φρίντα Κάλο είχε τραυματιστεί κατά τη σύγκρουση δύο λεωφορείων, στο ένα από τα οποία επέβαινε, το 1925, σε ηλικία 18 χρόνων. Λόγω αυτού του ατυχήματος η Φρίντα Κάλο δεν μπορούσε να κάνει παιδί.














