Τρόμος κατά παραγγελία

Ερωτικό θρίλερ απ΄ τα παλιά, με Αλέν Ντελόν- Ρόμι Σνάιντερ, αλλά και νέος τρόμος, ψάχνουν για θεατές στις άδειες πόλεις…
Το καλό φιλμ τρόμου ξέρει να μετράει τις κλασικές ψυχολογικές αντιδράσεις του μέσου ανθρώπου πάνω στον «φόβο». Και πάνω σε αυτές κορυφώνει την ίντριγκά του ώστε να εκμεταλλευθεί τα τεντωμένα νεύρα του θεατή και να του προσφέρει την απόλαυση του τρόμου για την οποία, άλλωστε, έχει επιλέξει να δει ταινία αυτού του είδους- πληρώνοντας, μάλιστα, κι από πάνω. Αυτή την κλασική συνταγή, όσο κι αν φαίνεται περίεργο, δεν καταφέρνει να την εκμεταλλευθεί η ταινία τρόμου «1408». Κι ας βασίζεται σε ομότιτλο διήγημα του μετρ του τρόμου, Στίβεν Κινγκ (από την μπεστ-σέλερ συλλογή του «Όλα είναι δυνατά» του 2002).

Βέβαια, άλλο βιβλίο, άλλο σινεμά. Και στο δεύτερο διευθυντής ορχήστρας είναι ο σκηνοθέτης, όχι ο συγγραφέας (βιβλία του Στίβεν Κινγκ έχουν μεταφέρει στο σινεμά σούπερ σκηνοθέτες όπως ο Μπράιαν ντε Πάλμα με την «Έκρηξη οργής», και ο Στάνλεϊ Κιούμπρικ με τη «Λάμψη»). Και είναι επίσης γνωστό πως από καλά βιβλία- το συγκεκριμένο διήγημα δεν το έχω διαβάσει- βγαίνουν, συνήθως, κακές ταινίες. Άρα, όλη η ευθύνη για το φιλμικό αποτέλεσμα βαραίνει τον σκηνοθέτη. Και στη συγκεκριμένη ταινία, ευθύνεται για το μέτριο αποτέλεσμα ο 47χρονος Σουηδός Μίκαελ Χάφστρομ (με αρκετές ταινίες στην πατρίδα του και στο Χόλιγουντ, έχει προηγηθεί το «Εκτός ελέγχου» με τους Κλάιβ Όουεν και την «δική» μας Τζένιφερ Άνιστον).

Ήρωας της ταινίας ένας γνωστός συγγραφέας βιβλίων τρόμου- τον υποδύεται ο 41χρονος Τζον Κιούζακ που, αν και είχε «ευκαιρίες» παίζοντας σε ται

«1408»

Ο μεγαλύτερος τρόμος παραμονεύει μέσα μας Αλλά αυτόν δεν τον «βγάζει» στο πανί το φιλμ

του Μίκαελ Χάφστρομ ΒΑΘΜΟΙ = 4 (μηχανικός τρόμος)

νίες διάσημων σκηνοθετών, δεν έγινε σταρ πρώτου μεγέθους… Ένας τύπος απόλυτα ρεαλιστής, που πιστεύει μόνο σε ό,τι βλέπει και αμφισβητεί την εμφάνιση μεταφυσικών φαινομένων. Ετοιμάζοντας το επόμενο βιβλίο του με τίτλο «Δέκα ημέρες σε στοιχειωμένα δωμάτια ξενοδοχείων», αποφασίζει να μείνει στη σουίτα 1408, ένα μυθικό στοιχειωμένο δωμάτιο, στο οποίο- παρά τις προειδοποιήσεις του διευθυντή του ξενοδοχείου (τον υποδύεται ο Σάμιουελ Λ. Τζάκσον με την γνωστή άνεσή του)- αποφασίζει να μείνει εκεί μια νύχτα. Εννοείται ότι αυτή η μία και μοναδική διαμονή του στο 1408 θα τον κάνει να αναθεωρήσει όλα όσα πίστευε μέχρι τότε περί «μεταφυσικού τρόμου» και θα του παρέχει αρκετό υλικό για άλλο ένα μπεστ-σέλερ- αρκεί, βέβαια, να επιβιώσει για να το γράψει…

Ο Μίκαελ Χάφστρομ, ήθελε, προφανώς, η δική του ταινία να θυμίζει τις κλασικές και καλτ ταινίες τρόμου του Ρότζερ Κόρμαν. Γι΄ αυτό και υπάρχει κάτι το «παλιακό» στην εικόνα- φωτογραφία του Μπενουά Ντελόμ, στους χώρους-σκηνικά ο Άντριου Λόους- και στη «φιλοσοφία» της στάσης του γύρω από τον «φόβο» και τα «φαντάσματα». Γι΄ αυτό και ακούγεται η φράση-κλειδί της ταινίας: «Τα φαντάσματα είναι η προσδοκία μας για τη μετά θάνατον ζωή»! Όμως πολύ γρήγορα τρομάζει ο συγγραφέας-ήρωας της ταινίας, πολύ γρήγορα και μη πειστικά αρχίζουν να κυκλοφορούν οι προηγούμενοι νεκροί της σουίτας 1408, πολύ γρήγορα και χωρίς αίσθηση του φόβου αλλοιώνεται η γύρω πραγματικότητα και δεν σε πείθει στη μεταφυσική της μετάλλαξη. Έτσι, που θα φεύγεις από την αίθουσα… όπως μπήκες.