Ψυχογράφημα με ενδιαφέρουσες ομοιότητες με την Ελλάδα

Ο Σέλενιτς μας προσφέρει, μέσα από τη ζωή, τις συζητήσεις, τη σκέψη και όλη τη διαδρομή του Στέφαν, μια θαυμάσια ανατομία του σερβικού εθνικισμού: ένα ψυχογράφημα με ενδιαφέρουσες μάλιστα ομοιότητες (αλλά και διαφορές) με την Ελλάδα. Παράδειγμα το πελατειακό σύστημα που σφόδρα ενοχλεί τον αφηγητή, διώχνοντάς τον από οιαδήποτε ανάμειξη με την πολιτική. Η οθωμανική και αυστροουγγρική επίδραση και ο σερβικός «διμέτωπος» απέναντι στις δυο αυτές καταπιεστικές αυτοκρατορίες αναδεικνύονται περίτρανα. Παράλληλα και ως αποτέλεσμα, έχουμε τη συνύπαρξηδιαρκή σύγκρουση Ανατολής και Δύσης: τη βλέπουμε λ.χ. στην υπεροψία και τον «επαρχιώτικο κοσμοπολιτισμό» των ξυπασμένων Σέρβων σπουδαστών στη Βιέννη και το Παρίσι ή στις δυτικότροπες συνήθειες- νοοτροπίες αλλά και «αντίρροπες» σερβικές ενοχές του χήρου Μιλούτιν, πατέρα του Στέβαν, που τρώει κρουασάν και κάθεται σε κιλίμια. Ακόμα, έχουμε τη συχνή πυκνή αναφορά στη «γνήσια Σερβική Ψυχή»: ενσαρκώνεται στη Νάνκα, «γήινη» χωριάτισσα που ο Μιλούτιν έχει για χρόνια ως οικονόμο- παιδαγωγό στο σπίτι. Αναδεικνύονται επίσης, στον περίγυρο του ζεύγους, η καχυποψία και συμπλεγματική συμπεριφορά απέναντι στη Βρετανίδα κοκκινομάλλα που έγινε Σέρβα και το εξίσου κοκκινομάλλικο αγόρι της.