ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ

Η μορφή που πήρε το έργο αυτών των σκηνοθετών είχε, φυσικά, άμεση σχέση με το περιεχόμενό τους. Ο Αντονιόνι δεν είχε ανάγκη να αφηγείται. Τόλμησε να κάνει για πρώτη φορά έναν κινηματογράφο της εικόνας και της σιωπής. Το βλέμμα των ανθρώπων δεν είχε τόση σημασία όσο η θέση τους στον χώρο και η κίνησή τους μέσα στον χρόνο. Γι΄ αυτό και η ηθοποιία δεν ήταν ποτέ σημαντική στα έργα του Αντονιόνι. Ο Μπέργκμαν όμως δεν μπορούσε ούτε ήθελε να απελευθερωθεί από τους ήρωές του, από τα άγχη τους, από τις ιστορίες τους. Δεν είναι τυχαίο ότι οι ήρωες των περισσότερων ταινιών του έχουν τα ίδια ονόματα. Επανέρχονται σαν μέλη της οικογένειάς του. Τα λόγια, τα βλέμματα, οι εκρήξεις των συναισθημάτων παίζουν μεγάλο ρόλο στις ταινίες του. Ο ηθοποιός υποδύεται, ερμηνεύει.

Οι δύο μεγάλοι αυτοί σκηνοθέτες μάς άφησαν δύο ιδιαίτερους και προσωπικούς κόσμους. Με τις ομοιότητες και τις διαφορές τους. Και οι κόσμοι αυτοί μάς αφορούν όλους και πάντοτε. Είμαι ευγνώμων στον Αντονιόνι γιατί μας έμαθε να προσεγγίζουμε τον κόσμο μέσα από την κλινική διαύγεια τής αμείλικτης εικόνας. Και είμαι ευγνώμων στον Μπέργκμαν γιατί μας έμαθε να αξιολογούμε και να αξιοποιούμε τον πόνο που αυτός ο κόσμος μας προξενεί.