ΚΑΡΦΩΝΕΙ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΣΤΗ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ

O Τσέχοφ των επιστολών είναι ο Τσέχοφ που ξέρουμε από τα γραφτά του. Δεν σιδερώνει τη γλώσσα του, δεν παριστάνει τον σπουδαιοφανή, δεν αρέσκεται στα εύκολα. Μιλάει για τη συγγραφή με πάθος. Γνωρίζει ότι η περίφημη «υποκειμενικότητα» είναι συγγραφική συμφορά. Καρφώνει το βλέμμα του στη λεπτομέρεια. Μιλάει μέσα από την εμπειρία του. Ορισμένες φορές μάλιστα έχει κανείς την αίσθηση ότι απευθύνεται στο συγγραφικό εαυτό του.

Αν σας ενδιαφέρει η συγγραφική ιδεολογία και η συγγραφική πρακτική, αν ορέγεστε πάθος και γνώμη που δοκιμάζεται στην πράξη αντί για υψωμένο δάχτυλο, διαβάστε αυτό το βιβλίο. Έρχεται να συνομιλήσει με τα αντίστοιχα περί συγγραφής κείμενα άλλων (σημαντικών) συγγραφέων, που έχουν κατά καιρούς εκδοθεί. Από τον Μαγιακόφσκι ώς τον Έζρα Πάουντ, από τη Βιρτζίνια Γουλφ ώς τον Χένρι Τζέιμς και τον Κούντερα, από τη Χάισμιθ ώς τον Στίβεν Κινγκ, όλοι τους, στυλίστες ή ευπώλητοι, είναι μανικοί της γραφής.

Αποδεικνύουν πως, για να σπάσεις τους κανόνες, πρέπει να τους γνωρίζεις καλά. Και για να φτιάξεις την προσωπική σου αλφαβήτα της γραφής, πρέπει να ιδρώσεις, χρόνια καρφωμένος στην καρέκλα.