Η Βαρκελώνη σε νευρική κρίση

Κουίζ: σε ποια πόλη βρίσκει τις τελευταίες δύο εβδομάδες την απόλυτη εφαρμογή του ο νόμος του Μέρφι; Και μάλιστα στην ενισχυμένη εκδοχή του, που λέει πως όλα όσα μπορούν να πάνε στραβά θα πάνε στραβά… ταυτόχρονα; Βοήθεια: αν ήταν ταινία του Αλμοδόβαρ, θα είχε τίτλο «Καταλανοί στα πρόθυρα νευρικής κρίσης».

Ας μιλήσουν τα στοιχεία: τις τελευταίες 15 ημέρες, η πρωτεύουσα της Καταλωνίας, η Βαρκελώνη, έχει υπομείνει με χρονολογική σειρά τα εξής: ένα μπλακάουτ από πτώση καλωδίου στις 23 Ιουλίου άφησε επί τρεις ημέρες χωρίς ρεύμα 350.000 κατοίκους· μια βλάβη στο σιδηροδρομικό δίκτυο άφησε στις 3 Αυγούστου παγιδευμένους μέσα σε σήραγγα επί δυόμισι ώρες 600 επιβάτες· η μαζική καλοκαιρινή έξοδος των κατοίκων προκάλεσε

ΟΡΓΗ

Οι κάτοικοι της πόλης ζητούν την κεφαλή των πολιτικών επί πίνακι αλλά και…απόσχιση από τη Μαδρίτη, που δεν στέλνει κονδύλια

το περασμένο Σάββατο στον αυτοκινητόδρομο ΑΡ-7 που συνδέει την Ταραγόνα με τα γαλλικά σύνορα ουρά 75 χιλιομέτρων· ο ίδιος λόγος προκάλεσε την Δευτέρα και την Τρίτη έμφραγμα στο αεροδρόμιο Ελ Πρατ, με αλλεπάλληλες καθυστερήσεις πτήσεων και χιλιάδες επιβάτες να περιμένουν επί ώρες μια βαλίτσα, μια κάρτα επιβίβασης, ή απλώς ένα χαμόγελο ελπίδας από το προσωπικό εδάφους· και για κερασάκι στην τούρτα, οι ισχυρές βροχοπτώσεις προκάλεσαν τη νύχτα της Τρίτης προς Τετάρτη πλημμύρες, διακοπές ρεύματος, προβλήματα στο σιδηροδρομικό δίκτυο και όλα τα συμπαρομαρτούντα.

Όσοι κάτοικοι της Βαρκελώνης άντεχαν ακόμα παρακολούθησαν το βιντεάκι που απεικονίζει τη βασιλική της Sagrada Familia, της Ιερής Οικογένειας, το ημιτελές αριστούργημα του Αντόνιο Γκαουντί, να καταρρέει εξαιτίας της κατασκευής υπόγειας σιδηροδρομικής γραμμής σε απόσταση αναπνοής από τα θεμέλιά της και κάπως έτσι… κατέρρευσαν κι αυτοί. Το βιντεάκι είναι βέβαια φτιαχτό, έργο μιας οργάνωσης που ονομάζεται SΟS Sagrada Familia, πολλοί όμως στη Βαρκελώνη, ανάμεσά τους και ο 81χρονος Ζορντί Μπονέ, ο επικεφαλής της 20μελούς ομάδας των αρχιτεκτόνων που έχει αναλάβει να ολοκληρώσει τη βασιλική, συμμερίζονται τους φόβους ότι το πέρασμα της νέας ταχείας σιδηροδρομικής γραμμής που θα συνδέσει τη Μαδρίτη και τη Βαρκελώνη σε απόσταση μόλις λίγων μέτρων από τα θεμέλια της Ιερής Οικογένειας μπορεί να προκαλέσει στο διάσημο αξιοθέατο της Βαρκελώνης ανεπανόρθωτη βλάβη. Λάδι στη φωτιά
Σε κάθε περίπτωση, οι κάτοικοι της καταλανικής πρωτεύουσας μιλούν ήδη για μαύρο καλοκαίρι. Δεν αποδίδουν όμως όλοι το κακό στη mala suerte, την κακοδαιμονία. Τα ΜΜΕ και τα μπλογκς βρίθουν από φωνές που ζητούν την κεφαλή των πολιτικών επί πίνακικάποιοι μάλιστα δεν διστάζουν να ζητήσουν και άμεση απόσχιση από τη Μαδρίτη, που δεν στέλνει «όσα κονδύλια θα έπρεπε», ρίχνοντας λίγο ακόμα λάδι σε μια φωτιά που πάντα είναι αναμμένη στην Καταλωνία. Και η παρέμβαση του Αλμπέρτο Ρουίθ Γκαγιαρντόν, του συντηρητικού δημάρχου της «μεγάλης αντιπάλου» Μαδρίτης, ήταν… καίρια εμπρηστική: ο Γκαγιαρντόν κατηγόρησε τους Καταλανούς ότι αντί να καταπιαστούν με τα καθημερινά τους προβλήματα και να βελτιώσουν τις ανεπαρκείς υποδομές τους, αναλώθηκαν σε διαμάχες γύρω από την καταλανική ταυτότητα και την επάρκεια του νέου καθεστώτος της διευρυμένης αυτονομίας τους.


«Φταίει η Μαδρίτη»

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ στη Βαρκελώνη οι πολίτες κατηγορούν την κυβέρνηση και η κυβέρνηση με τη σειρά της κατηγορεί είτε τη Μαδρίτη είτε τον ιδιωτικό τομέα. Μιλώντας στο τοπικό Κοινοβούλιο, ο Καταλανός υπουργός Οικονομικών Άντονι Καστέλς απέδωσε το μπλακάουτ του Ιουλίου σε μια σειρά παραγόντων: «Ανεπαρκείς επενδύσεις, ανεπαρκής συντήρηση των εγκαταστάσεων, πρόβλημα σύλληψης του ηλεκτρικού δικτύου…». Το πρόβλημα, δήλωσε, είναι πως στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας υπήρξε «ιδιωτικοποίηση αλλά όχι πραγματική απελευθέρωση». Οι επιχειρήσεις, πρόσθεσε, «σκέφτονται περισσότερο τα κέρδη και τα μερίσματά τους παρά τους καταναλωτές και την ποιότητα των υπηρεσιών που προσφέρουν»… Όπως λέει στην «Corriere dela Sera» ο Τζιουζέπε Γκρίλι, καθηγητής Ισπανικής Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο της Πίζας, «η Βαρκελώνη αλλάζει και οι αλλαγές, ακόμα και όταν είναι θετικές, έχουν επιπτώσεις. Από μονοκεντρική και πιο παραδοσιακή πόλη, εξελίσσεται σε μία πολυπολιτισμική μεγαλούπολη: μια εξέλιξη απόλυτα θετική η οποία όμως φέρνει μαζί της αναστάτωση τόσο στις πιο φτωχές ζώνες όσο και στις αστικές συνοικίες».