Δίκτυο

Δίχως την έγκρισή της

Ότι συμμετέχει στην παράσταση «Αργώ…

Ταξίδι επιστροφής» στη Νέα Κίο έμαθε η Ελένη Καραΐνδρου διαβάζοντας το όνομά της σε καταχωρήσεις. Και διευκρινίζει η συνθέτις πως «αν και δεν είναι η πρώτη φορά που χρησιμοποιούν μουσική μου σε κάποια παράσταση, είναι η πρώτη φορά που το κάνουν χωρίς να ερωτηθώ και το κυριότερο χωρίς να αποσαφηνίσουν στα δελτία Τύπου πως πρόκειται για τη χρησιμοποίηση και μόνο μουσικών θεμάτων… Δεν γνωρίζω την παράσταση και δεν έχω την ευθύνη τής όποιας συμμετοχής μου σ΄ αυτήν». Η αγάπη για τη μουσική ενός συνθέτη, είναι αλήθεια, δεν πρέπει να πηγαίνει ξεχωριστά από τον σεβασμό της προσωπικότητας και του επαγγελματισμού του.

Χ.

Θέλουν ένα ΔΗΠΕΘΕ Κύπρου;

Επανέρχομαι στον προβληματισμό μου για τη- θεωρούμενη από την κυπριακή πλευρά ως υποχρεωτική- συμμετοχή του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου στο Φεστιβάλ Επιδαύρου. Ο ΘΟΚ, για να λέμε τα σύκα σύκα, εδώ και χρόνια έχει χάσει την έξωθεν καλή μαρτυρία. Οι παραστάσεις- γεγονότα με τις οποίες ξεκίνησε έχουν εκλείψει πια. Η πορεία του- στην Επίδαυρο τουλάχιστον, με τις παραστάσεις αρχαίου δράματος- είναι κατιούσα. Η φήμη του έπεσε στο ναδίρ με την παρουσίαση της υποτιθέμενης «αναστήλωσης» μιας χαμένης τριλογίας του Αισχύλου η οποία κράχτηκε από σύσσωμη την ακαδημαϊκή κοινότητα. Τα πράγματα πρέπει να ξεκαθαρίσουν. Καταρχάς γιατί να θεωρείται θέμα πολιτικό αν ο ΘΟΚ θα παίξει ή όχι στην Επίδαυρο; Είναι τουλάχιστον γελοίο να ακούγεται αυτό. Βεβαίως, ξέρω πως στο Κρατικό Θέατρο της Κύπρου- αποτέλεσμα του νομοθετικού πλαισίου του- «παίζουν» πολύ οι πολιτικές ισορροπίες και έχουν πρώτο λόγο τα κόμματα- κακώς, πολύ κακώς. Αλλά αυτά είναι εσωτερικά θέματα. Που μόνο σε «υπανάπτυκτες» χώρες θα μπορούσαν να υπεισέρχονται και στη λειτουργία ενός διεθνούς φεστιβάλ. Στο οποίο ΚΑΝΕΝΟΣ η συμμετοχή για ΚΑΝΕΝΑ λόγο δεν μπορεί να θεωρείται αυτονόητη. Ο ΘΟΚ διαθέτει έναν καινούργιο διευθυντή, τον Βαρνάβα Κυριαζή. Ο οποίος πιστεύω ότι θέλει να αναβαθμίσει το κύρος του Θεάτρου. Δεν ξέρω αν μπορεί. Το μέλλον θα δείξει αν έχει το σθένος να προτείνει στο Ελληνικό Φεστιβάλ παραστάσεις που δεν θα αναμασούν τη μετριότητα του παρελθόντος, που δεν θα αναγνωρίζονται εύκολα από τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ ως καρπός διαπλοκών και ως εξυπηρέτηση προσωπικών συμφερόντων και πολιτικών σκοπιμοτήτων – αυτά που λέμε χυδαϊστί «αλλαξοκωλιές»- αλλά που θα έχουν τη δυναμική να αποτελέσουν καλλιτεχνικά γεγονότα. Μόνον έτσι ο ΘΟΚ θα ανακτήσει το χαμένο του κύρος. Και μόνον έτσι θα «δικαιούται» να συμμετάσχει στα Φεστιβάλ Επιδαύρου και Αθηνών. Και όχι με διπλωματικά βέτο. Διαφορετικά θα παραμείνει ένα ΔΗΠΕΘΕ (με την κακή έννοια) Κύπρου- διάβολε, στην Ευρώπη ανήκουν πλέον…- που συμμετέχει στα επίσημα ελληνικά φεστιβάλ ως «υποχρέωση» και «αναγκαίο κακό». Δεν νομίζω ότι τον τιμά αυτό.


Ελληνικό ίχνος

Ίχνη ελληνικής παρουσίας εντόπισαν για ακόμη μία φορά Βούλγαροι αρχαιολόγοι, αυτή τη φορά σε αρχαίο τάφο στην παραθαλάσσια πόλη Σωζόπολη, όπου βρισκόταν η έδρα της αρχαίας Απολλωνίας, της αρχαιότερης πόλης στην ακτή της Μαύρης Θάλασσας. Την προσοχή των αρχαιολόγων τράβηξε ένα μεγάλο αγγείο με ελληνική επιγραφή- προς το παρόν δεν έχει αποκρυπτογραφηθεί από τους ειδικούς- που συνυπήρχε με οστά τάφου και χρονολογείται πριν από 2.500 χρόνια. Η ανάγνωσή της αναμένεται να δώσει επιπλέον στοιχεία για την Απολλωνία.