Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Η αλήθεια να λέγεται

Αγαπητή κ. Φοίβη, Να το πούμε κι αυτό να τελειώνουμε μια και καλή, γιατί δεν είναι σωστό να το κρύβουμε από τους οπαδούς της Νέας Δημοκρατίας.

Ποιο είναι αυτό; Μα καλά, δεν ξέρετε ότι όταν γίνεται σεισμός τώρα, αυτός που κρύβεται πίσω από τον Εγκέλαδο και του δίνει διαταγές πότε και πού θα χτυπήσει είναι το ΠΑΣΟΚ;

Μάρω Νομικού Υ περβάλλετε…
Συγχαρητήρια…

Ας με συγχωρέσει ο υπουργός Δημόσιας Τάξης που δεν μπορούμε να τον συγχαρούμε:

για τις πυρκαγιές που μαίνονται ακόμη απ΄ άκρη σ΄ άκρη. Για την έπαρση, την αλαζονεία της εξουσίας, την κομματικοποίηση που διέλυσε την Πυροσβεστική και μετέτρεψε τη χώρα σε «Γη του Πυρός». Για τα δάση που έγιναν παρελθόν, τα καμένα σπίτια, τις επιχειρήσεις που καταστράφηκαν κι εξακολουθούν να καταστρέφονται. Για την απόγνωση στην οποία οδήγησαν έναν ολόκληρο λαό. Για τους ανθρώπους και τα ζώα που κάηκαν, τα νεκρά παλικάρια-πυροσβέστες, τους πιλότους που έπεσαν στην εκτέλεση του καθήκοντος, τραγικά θύματα ενός παραλογισμού.

Ας μας συγχωρέσουν που δεν μπορούμε να τους συγχαρούμε επειδή μετέτρεψαν την Ελλάδα σε αποκαΐδια, μαύρη κληρονομιά στα παιδιά και τα εγγόνια μας. Η αυτοβαθμολόγηση, και μάλιστα με άριστα, και τα θερμά συγχαρητήρια που ισχυρίζεται ο υπουργός πως δέχεται είναι τόσο καυτά όσο και οι ανίκητες πύρινες φλόγες που κατακαίουν τα πάντα μέρα και νύχτα. Ας με συγχωρέσουν που δεν μπορώ να τους συγχωρέσω για την επιμονή τους να παραμένουν σ΄ αυτήν τη θέση που μόνο θλίψη και αγανάκτηση προκαλεί. Τα παραπέρα λόγια είναι περιττά, γι΄ αυτό σιωπώ.

Νίκος Ντακάκης, Ρέθυμνο Εδώ δεν ισχύει το γνωστό: «συγχαρητήρια για την εκπομπή σας». Θα ίσχυε αν ήταν «συγχαρητήρια για την αποπομπή σας».


Ώς πότε οι… «τσάτσοι»;

Αξιότιμη κυρία Φοίβη, Στον τόπο που δεν γνώρισε «Απάτσι»/ Έρχονται βυσματικώς οι «Οικομπάτσοι»!/ Την πρωτοβουλία είχαν οι «επικοινωνιακώς καπάτσοι»/ Ώς πότε θα υπάρχουν «τσάτσοι»; Φίλων Κουντούμης Αφού την ξέρετε την απάντηση αγαπητέ Φίλωνα: όσο κυβερνούν οι «ό,τι κάτσει».


Πρωταθλητές οι «κίτρινοι»

Αγαπητή Φοίβη, Στην Ελλάδα του… ψες, όταν οι «κόκκινοι» έσφαζαν με τα κονσερβοκούτια. Στο Ελλάντα του… ττ(σ)ου-ντέ-ι, που οι «ροζ» σκορπούν αναρχοαυτόνομες μπόμπες και οι «πράσινοι» καίνε τα δάση. Κάποια πράγματα δεν αλλάζουν. Στη Χ-ελλάς του… ττ(σ)ουμό-ρο-ου, τα ίδια πράγματα, δεν πρόκειται να αλλάξουν. Και γιατί να αλλάξουν; Απλώς, θα αλλάζει η οπτική γωνία παρουσίασής τους. Κλασικές αξίες. Με εκτίμηση, Α-φελός (αιωνίως…). Νίκος Παγ.

Α ν είναι να σφαζόμαστε, καλύτερα με το μπαμπάκι.


Μια μεγάλη αλλαγή

Η Αθήνα δεν έχει ακόμη καταλάβει και δεν έχει επαρκώς συζητήσει το γεγονός της ανέγερσης του Νέου Μουσείου Ακρόπολης. Το κτίριο βρίσκεται ήδη εκεί, αλλά οι συζητήσεις που έχουν ώς τώρα γίνει περιστρέφονται κυρίως γύρω από το αν πρέπει ή δεν πρέπει να κατεδαφιστούν τα δύο κτίρια που το χωρίζουν οπτικά από τον Ιερό Βράχο. Το ένα μάλιστα από αυτά θεωρείται ιδιαίτερης ομορφιάς. Οι… κακεντρεχείς λένε ότι τα κτίρια κρύβουν τη θέα μόνο από το εστιατόριο του μουσείου, κάποιοι που έχουν δει όμως το εσωτερικό του λένε ότι αυτό δεν αληθεύει και ότι από την κύρια αίθουσα των εκθεμάτων η θέα γύρω γύρω είναι καταπληκτική, με εξαίρεση την πλευρά της Ακρόπολης που μπορεί να δεις και… μπουγάδες.

Μ΄ αυτά και μ΄ αυτά δεν έχουμε συζητήσει το κυριότερο. Ότι η Αθήνα απέκτησε ένα υπερμοντέρνο κτίριο στο κέντρο της.

Κάποιους ήδη τους ξενίζει. Μερικοί το θεωρούν έκτρωμα, σε άλλους πάλι- πιο «προχωρημένους»- φαντάζει ως νότα διαφορετικότητας που τόσο έχει ανάγκη αυτή η πόλη. Κάτι- τηρουμένων των αναλογιών- σαν το Μπομπούρ στο Παρίσι, που όταν φτιάχτηκε ξεσήκωσε πολλές αντιδράσεις, με τον χρόνο όμως έγινε σήμα κατατεθέν του Παρισιού.

Όποια και αν είναι η επιμέρους κρίση του καθενός- η Φοίβη προεξοφλεί ότι στην πλειονότητα αρχικά δεν θα αρέσει- υπάρχει το κέρδος ότι αποκτήσαμε το πρώτο σοβαρό κτίριο μοντέρνας αρχιτεκτονικής σε αυτήν την πόλη. Ώς τώρα δεν υπήρχαν ούτε τα χρήματα ούτε η τόλμη να φτιαχτεί κάτι διαφορετικό. Οι αρχιτέκτονες φώναζαν και φωνάζουν ότι χάσαμε δύο ευκαιρίες: και με το αεροδρόμιο των Σπάτων, που είναι μια πολύ τυπική κατασκευή, και- κυρίως – με τους Ολυμπιακούς Αγώνες, οπότε θα μπορούσαν να έχουν κατασκευαστεί κτίρια που πραγματικά θα έφερναν ευρωπαϊκό αέρα στην πόλη.

Από τον Σεπτέμβριο, που η πόλη θα ξαναβρεί τους ρυθμούς της, θα συνειδητοποιηθεί σιγά σιγά ότι κάτι άλλαξε εκεί στην Ακρόπολη και θα αρχίσουν- αναπόφευκτα- οι αντιδράσεις. Για να θυμηθούμε όμως ξανά το Παρίσι, αντιδράσεις δεν είχε μόνο το Μπομπούρ επί προεδρίας Πομπιντού. Ούτε μόνον η Πυραμίδα στο Λούβρο επί Μιτεράν. Αντιδράσεις σφοδρές είχε προκαλέσει ιδίως ο Πύργος του Άιφελ, που σήμερα είναι η πιο χαρακτηριστική εικόνα της πόλης του Φωτός. Κείμενο διαμαρτυρίας με πάμπολλες υπογραφές ανθρώπων των γραμμάτων είχε δημοσιευτεί τότε στον Τύπο, ενώ ο Γκι ντε Μοπασάν πήγαινε πολύ συχνά στο εστιατόριο «Ιούλιος Βερν» του 2ου ορόφου του Πύργου, γιατί εκεί- έλεγε- ήταν το μόνο σημείο στο Παρίσι από όπου δεν έβλεπε τον Πύργο!

Φοίβη