[ ΑΙΧΜΕΣ ] Εκλογική ετοιμότητα

Ο ακριβής χρόνος των εκλογών εξαρτάται πλέον από το δελτίο καιρού. Ένα μπουρίνι και μια χαλαζόπτωση την επομένη της Παναγίας, ένας καύσων και μια αναζωπύρωση των πυρκαγιών στο γειτονικό Σαββατοκύριακο μπορεί να αποτελέσουν λόγο αναβολής της επίσκεψης του Πρωθυπουργού στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με αίτημα τη διάλυση της Βουλής. Η διαχείριση της κορυφαίας διαδικασίας της δημοκρατίας μας έχει πάρει χροιά φαρσοκωμωδίας. Τι να κάνουμε όμως; Τα πρόσωπα χρωματίζουν τη λειτουργία των θεσμών. Σε ό,τι αφορά το χρονικό πλαίσιο των εκλογών η κυβέρνηση των εικονικών αγροφυλάκων έχει τον πρώτο και τελευταίο λόγο. Το ερώτημα είναι πού βρίσκεται ενδιαμέσως το ΠΑΣΟΚ. Ακούμε ότι βρίσκεται σε πλήρη εκλογική ετοιμότητα. Αυτό είναι καλό. Εννοείται, βέβαια, ότι τα ψηφοδέλτια δεν μπορεί να είναι κλεισμένα 100%. Θα έπρεπε όμως να εννοείται ότι, εν όψει της προκήρυξης των εκλογών, δεν επιτρέπεται να αναβάλλεται ούτε μέρα το κλείσιμο οδυνηρών κεφαλαίων που μπορεί να ξαναοδηγήσουν σε εσωστρέφεια.

Συγκεκριμένα, την μεθεπόμενη Δευτέρα 20 Αυγούστου, όταν πιθανότατα θα ανακοινώνεται η ημερομηνία των εκλογών, το ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να είναι έτοιμο να εκδηλώσει αμέσως τη μέγιστη δύναμη προεκλογικού πυρός. Δεν μπορεί την ημέρα εκείνη να αρχίσει να ξαναασχολείται με τη συμμετοχή ή μη των Νεονάκη και Πάχτα στα ψηφοδέλτιά του και να ξεδιπλώνει στην πιο κρίσιμη στιγμή τη ρητορική της ενοχής που δυστυχώς έχει πετύχει να του επιβάλει ο πολιτικός του αντίπαλος.

Σύμφωνα με τις διαθέσιμες ενδείξεις, το ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να βρίσκεται μια ανάσα πίσω από τη Ν.Δ. στην πρόθεση ψήφου. Όπως και να το κάνουμε, δεν είναι το φαβορί των εκλογών, τις οποίες μπορεί πάντως να κερδίσει στην τελική ευθεία. Πλησιάζοντας σ΄ αυτήν, δηλώσεις του τύπου «ο κ. Καραμανλής μπορεί να επιλέξει τον χρόνο της ήττας του» ακούγονται αναντίστοιχες με την πραγματικότητα και δεν βοηθούν στην ανατροπή της. Προτιμότερο είναι να συγκεντρωθούν έγκαιρα όλες οι δυνάμεις και ο καθένας να ξέρει ακριβώς τι κάνει από τη στιγμή της έναρξης της πολύ σύντομης προεκλογικής περιόδου. Το γενικό πλαίσιο θα έπρεπε να είναι αρκετά προφανές: Ο Γιώργος Παπανδρέου πρωταγωνιστής πλαισιωμένος από τα στελέχη του, με κατ΄ εξοχήν θετικό προγραμματικό λόγο, ο οποίος θα αντιδιαστέλλεται προς τις κυβερνητικές ανεπάρκειες που έχουν ήδη αναδειχθεί, χωρίς αυτοενοχοποίηση αλλά με υπερηφάνεια για την ιστορία της προοδευτικής παράταξης, χωρίς ετεροπροσδιορισμό από τους κυβερνώντες συντηρητικούς αλλά δίνοντας το αυθυπόστατο στίγμα ενός ορίζοντα προσδοκιών στον οποίο θα συγκλίνει ξανά η πλειοψηφία των Ελλήνων.