Μανία με τον Χεμινγουέι

ΕΝΑ ΠΤΩΜΑ ΘΑΜΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΤΟΥ ΧΕΜΙΝΓΟΥΕΪ,
ΒΑΖΕΙ ΠΑΛΙ ΣΕ ΜΠΕΛΑΔΕΣ ΤΟΝ ΜΟΝΙΜΟ ΗΡΩΑ ΤΟΥ ΚΟΥΒΑΝΟΥ
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ, ΠΡΩΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΜΑΡΙΟ ΚΟΝΤΕ
Όπως κάθε καλός συγγραφέας αστυνομικής λογοτεχνίας έτσι και ο Λεονάρδο Παδούρα είχε σκοπό να «αποσύρει» τον μόνιμο ήρωά του, πόσω μάλλον που η περσόνα του Μάριο Κόντε είχε ήδη ευδοκίμως υπηρετήσει το σασπένς τεσσάρων μυθιστορημάτων του. Η ξαφνική παραγγελιά όμως με θέμα μια μυθοπλασία για κάποιον συγγραφέα της επιλογής του, έκανε τον Παδούρα να ξαναβγάλει στο κουρμπέτι τον πρώην αστυνομικό για την έσχατη μάλλον αποστολή του, και ιδού η υπόθεση εργασίας. Ένα αταυτοποίητο και σε προχωρημένη σήψη πτώμα με τα διακριτικά του Ομοσπονδιακού Γραφείου Ερευνών των ΗΠΑ αποκαλύπτεται θαμμένο στην αυλή της κουβανέζικης κατοικίας του Έρνεστ Χεμινγουέι πολλά χρόνια μετά την αυτοκτονία του συγγραφέα του « Θάνατος το απομεσήμερο ». Ποιος σκότωσε τον πράκτορα του FΒΙ αν όχι ο ίδιος ο Χεμινγουέι; Το γεγονός βγάζει από τη νιρβάνα της πρώιμης συνταξιοδότησής του τον δαιμόνιο πρώην μπάτσο και νυν συγγραφέα wannabe Μάριο Κόντε o οποίος μπαίνει με ζήλο στην διαλεύκανση του μυστηρίου αν και τότε που έγινε το συμβάν ήταν- δεν ήταν πέντε χρόνων. Ο συγγραφέας δεν κρύβει τα κίνητρά του όταν ρίχνει τον ήρωά του σ΄ αυτήν την περιπέτεια. Μείζον κίνητρο είναι η λατρεία του ίδιου του Παδούρα για τον Έρνεστ Χεμινγουέι, η οποία σε συνδυασμό με το πάθος του για την αστυ νομική λογοτεχνία φτιάχνουν μαζί ένα μικρό θαύμα. Στο ολιγοσέλιδο μυθιστόρημα ο Μάριο Κόντε με μια παρέα από ρέμπελους πλην θυμόσοφους Κουβανέζους φίλους του θα κινήσουν γη και ουρανό, θα αναμοχλεύσουν αρχεία, θα ψάξουν για επιζώντες και αυτόπτες μάρτυρες, θα «συλήσουν» την περίφημη κουβανέζικη κατοικία του Χεμινγουέι που σήμερα λειτουργεί ως μουσείο, για να αποκαλύψουν τελικά την αβάσταχτη μελαγχολία του «Πάπα» – όπως ήθελε ο Χεμινγουέι να τον αποκαλούν οι φίλοι του- λίγο πριν τα γηρατειά και οι καταχρήσεις τον οδηγήσουν να στερεώσει ένα όπλο στο σαγόνι του. Εδώ θα μάθουμε από πρώτο χέρι για τη μανία του Πάπα με τις κοκορομαχίες, το πάθος του για το αλκοόλ, τον αχαλίνωτο ερωτισμό του, την ανεξήγητη τρέλα του για τα όπλα και κυρίως τα παθήματά του από το χαφιεδιλίκι των πρακτόρων του κομμουνιστοφάγου αρχηγού του FΒΙ, Χούβερ.

Η μαύρη δαντέλα
Ο Παδούρα θα αναφερθεί με σεβασμό στις πολιτικές περιπέτειες του Χεμινγουέι στον ισπανικό εμφύλιο και στους περίφημους λογοτεχνικούς του καβγάδες με τον Ντος Πάσος χωρίς όμως στιγμή να αφήσει την αστυνομική πλοκή του βιβλίου να ξεχειλώσει. Ίσα ίσα που την τονώνει συχνά- πυκνά με κουβανέζικα σφηνάκια δηλαδή ζωηρό διάλογο, άκρως αρσενικούς ήρωες και μια πρέζα από άρωμα γυναίκας που δεν είναι άλλη από την αλησμόνητη θεά του Χόλιγουντ Άβα Γκάρντνερ. Εκεί στην πισίνα της κουβανέζικης έπαυλης του μεγάλου Αμερικανού, οι ντόπιοι υποτίθεται ότι την είδαν να στέκεται με μοναδικό ρούχο το μαύρο δαντελένιο της εσώρουχο λίγο πριν να αρχίσει τις υποβρύχιες ερωτικές περιπτύξεις με τον «Πάπα». Με σημαία το πολύτιμο αυτό κιλοτάκι που σύμφωνα με το βιβλίο υπάρχει ακόμη, ο αστυνομικός Μάριο Κόντε φτάνει κοντά, πολύ κοντά στον εσωτερικό κόσμο του αγριάνθρωπου Έρνεστ Χεμινγουέι για να του απευθύνει το τελικό «Αντιός», δηλαδή ένα γοητευτικό αστυνομικό μυθιστόρημα που αξίζει τον κόπο, ειδικά τώρα με τον καύσωνα.