Για τα αυθαίρετα και τις καταπατήσεις

Ο κ. Εμμανουήλ Ντούρλιας, αρχιτέκτων μηχανικός του ΑΠΘ, μας γράφει:

«Με αφορμή τις κραυγές διαμαρτυρίας που ακούγονται κατά καιρούς και καλούν το κράτος να αναλάβει τις ευθύνες του κατεδαφίζοντας τα αυθαίρετα οικοδομήματα που ξεφυτρώνουν με τον γνωστό τρόπο στις καμένες εκτάσεις, έχω να παρατηρήσω τα εξής:

Προφανώς η κατεδάφιση είναι επιβεβλημένη, ωστόσο μοιάζει πρακτικά ανέφικτη, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το μέγεθος της επέμβασης. Η αδυναμία είναι μάλιστα τέτοια που προβάλλει ως το τέλειο άλλοθι για τη διαιώνιση των καταπατήσεων και της αυθαιρεσίας.

Παρ΄ όλα αυτά είναι σχετικά εύκολο να διαπιστωθεί η αυθαιρεσία καθώς και οι αυτουργοί της, φυσικοί και ηθικοί.

Πρόκειται για τον παρόντα ιδιοκτήτη της οικοδομής, την κατασκευάστρια εταιρεία- κοινώς τον εργολάβο που την κατασκεύασε- καθώς και τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που εμφανίζονται ως αρχικοί ιδιοκτήτες της έκτασης, χωρίς βέβαια να ξεχνάμε τους επίορκους συμβολαιογράφους που μεσολάβησαν με οποιονδήποτε τρόπο στον αποχαρακτηρισμό- στα χαρτιά- της έκτασης.

Προτείνω λοιπόν, αρχικά, να θεσπιστεί ένα ιδιαίτερα υψηλό πρόστιμο της τάξεως των δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ, πρακτικώς αδύνατο να αποπληρωθεί, για κάθε καταπάτηση και αυθαίρετη δόμηση σε δασική περιοχή.

Το πρόστιμο αυτό χωρίς να έχει ανασταλτικό χαρακτήρα θα πρέπει να επιβάλλεται άμεσα στους προαναφερόμενους εμπλεκόμενους. Λόγω αδυναμίας αποπληρωμής του προστίμου η επίμαχη ιδιοκτησία θα κατάσχεται από το κράτος, το οποίο θα υποχρεούται να κατεδαφίσει πάραυτα την οικοδομή. Αναρωτιέμαι τι από τα δύο τελικά αδυνατεί να πράξει η Πολιτεία, τη διαπίστωση της αυθαιρεσίας ή την εκτέλεση της κατεδάφισης;

Αφιερωμένο εξαιρετικά σε όσους γνωρίζουν τον μύθο της Λερναίας Ύδρας…».