Το άγχος των διακοπών

Η κ. Μαρία Αλεξάντερ- Ζαχαριουδάκη γράφει την εμπειρία της για τις διακοπές:

«Στις αρχές του Ιουλίου επισκέφθηκα κάποιους φίλους και τους βρήκα πολύ στενοχωρημένους. Δεν θα μπορούσαν φέτος, για κάποιους οικογενειακούς λόγους, να πάνε διακοπές. Η δυστυχία ήταν ζωγραφισμένη στα πρόσωπά τους και δεν είχαν διάθεση για τίποτα. Τι ατυχία που τους βρήκε! Το κλίμα ήταν βαρύ. Πώς θα τα καταφέρουν, πώς θα περάσει ένας ολόκληρος χειμώνας χωρίς καλοκαιρινές διακοπές, πώς θα γεμίσουν τις μπαταρίες τους και άλλα τέτοια. Καθώς συζητούσαμε, καθισμένοι στη βεράντα του σπιτιού τους, εστιάστηκα στην ωραία θέα που έχει το σπίτι τους. Μένουν σε μια ωραία περιοχή και ο Υμηττός είναι σε απόσταση αναπνοής. Βλέποντάς τους τόσο λυπημένους, μπήκα στον πειρασμό να τους προτείνω ένα πείραμα, που το έχω κάνει παρά πολλές φορές. Τους είπα λοιπόν μεταξύ σοβαρού και αστείου, “γιατί δεν κάνετε διακοπές στο σπίτι σας;”. Στην αρχή με κοίταξαν με απορία, μετά γέλασαν και μου είπαν, “καλά, πλάκα μας κάνεις, παίζεις με τον πόνο μας;”. “Όχι, καθόλου”, τους απάντησα. “Όλα είναι μέσα στο μυαλό μας”. “Για πείτε μου, τι θα κάνατε στις διακοπές σας;”. “Θα ήμασταν σε ένα ωραίο μέρος, θα σηκωνόμασταν το πρωί, θα είχαμε ένα ωραίο πρωινό, θα τρώγαμε κάπου έξω κ.λπ.”. “Ε! Λοιπόν ας δοκιμάσετε να τα κάνετε όλα αυτά στο σπίτι σας!”.

Στην αρχή αντέδρασαν. “Δε γίνονται αυτά τα πράγματα, δεν θα είναι το ίδιο” ήσαν μερικές από τις απαντήσεις τους. Στο τέλος τούς έπεισα να δοκιμάσουμε (αποφάσισα να μείνω δυο ημέρες μαζί τους για ομαδική δοκιμή!).

Έτσι, σηκωνόμασταν το πρωί με την άνεσή μας, ετοιμάζαμε ένα ωραίο πρωινό και το απολαμβάναμε στη βεράντα τους, με ωραία συζήτηση. Το μεσημέρι τρώγαμε σε ωραία ταβερνάκια, κοντά τους, που ούτε τα ήξεραν μέχρι τότε. Το βραδάκι διαλέγαμε κάποια από τις παραλίες της Αττικής για καλαμαράκια και βόλτα στην ακροθαλασσιά. Αργότερα κάποια μεταμεσονύκτια παράσταση σε θερινό σινεμά. Την τρίτη ημέρα έπρεπε να φύγω. Ήσαν ήδη πολύ καλύτερα και είχαν διάθεση να συνεχίσουν το πείραμα. Όπως ξέρω, και τις υπόλοιπες 12 ημέρες πέρασαν υπέροχα. Ανακάλυψαν μέρη στην Αθήνα που δεν είχαν ποτέ δει, επισκέφθηκαν μουσεία και εκθέσεις ζωγραφικής και έκαναν και μερικά πρωινά- πρωινά μπάνια, χωρίς κόσμο και ζέστη. Πριν από δύο ημέρες που τους επισκέφθηκα με περίμεναν με ανοικτές αγκάλες. Με ευχαρίστησαν και μου τόνισαν ότι ποτέ δεν είχαν φανταστεί ότι μπορεί κάποιος να κάνει διακοπές στο σπίτι του. Γιατί οι διακοπές είναι πρωτίστως καλή διάθεση, χαλάρωση και κλείσιμο του διακόπτη της καθημερινότητας. Και πάνω από όλα, δεν θα πρέπει και οι διακοπές να γίνουν ένα ακόμα από τα άγχη μας».