«Δεν έχω μετανιώσει για τίποτα»
«Ευτυχώς έχω την ικανότητα να γίνομαι και αδύνατος, και παχύς, και βλάχος, και δάσκαλος, και δασκάλα, και Λεωνίδας της Σπάρτης, και Λεωνίδας με τα 300 ευρώ. Άλλοι συνάδελφοι, επειδή ίσως δεν ήθελαν να διακινδυνεύσουν και να δοκιμάσουν τον εαυτό τους σε κάτι άλλο, παρέμειναν σε έναν τύπο. Εγώ πάντα ήμουν ριψοκίνδυνος και ήθελα να δοκιμάζω το διαφορετικό. Πιστεύω πως μπορώ να κάνω σπουδαία πράγματα. Αλλά πιστεύω πως υπάρχουν και κάποιοι που δεν θέλουν να το πιστεύω...», λέει ο Στάθης Ψάλτης- σε... «φυσική κατάσταση»
«Για τίποτα δεν έχω μετανιώσει» λέει ο Στάθης Ψάλτης. «Το να ιδρώνει το κορμί σου είναι φυσικό. Αν ιδρώνει, όμως, η καρδιά σου είναι πολύ δύσκολο να μετανιώσεις. Κι εμένα ίδρωνε η καρδιά μου- έδινα την ψυχή μου- σε οτιδήποτε έκανα. Από το πιο ευτελές μέχρι το πιο αριστοκρατικό. Και πάντα έψαχνα». Τον περασμένο χειμώνα είχε σχεδιαστεί με τον Δημήτρη Λιγνάδη μία συνεργασία σας στη Νέα Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου,σε μια παράσταση- σύνθεση Σαίξπηρ,αλλά πισωγυρίσατε.Γιατί;
«Η ιδέα του Δημήτρη Λιγνάδηήταν πρωτοποριακή και άπιαστη. Αλλά το φοβήθηκα. Είναι η μόνη φορά στο θέατρο που δεν διακινδύνευσα. Ίσως να το μετανιώ σω…». Η δουλειά που κάνετε έβλαψε την προσωπική σας ζωή; «Απεναντίας! Με γέμιζε». Γέμιζε όμως και τους ανθρώπους που ήταν πλάι σας; «Αυτοί που πραγματικά σ΄ αγαπούν, ναι, γεμίζουν. Αυτοί που έρχονται κοντά σου για άλλα οφέλη δεν γεμίζουν. Αλλά αυτοί δεν με αφορούν. Το θέατρο ήταν, είναι και θα είναι η ζωή μου».
Δεν σας διέψευσε ποτέ,δεν σας «δηλητηρίασε»; «Ποτέ! Χωρίς αυτό δεν θα υπάρχω- θα πεθάνω. Μεγάλη κουβέντα… Κι αν οι δυνάμεις σας κάποια στιγμή αρχίσουν να σας εγκαταλείπουν;Θα συνεχίσετε;Να σέρνεστε στη σκηνή;
«Όχι. Γιατί θα παίζω θέατρο στα εγγόνια μου!».











