«Όταν δεν δουλεύω με κυνηγούν οι δαίμονες»

«Έκανα το παιδικό μου όνειρο πραγματικότητα», εξομολογείται ο Λίαμ Νίσον με αφορμή τη νέα ταινία στην οποία πρωταγωνιστεί με τον Πιρς Μπρόσναν και θα βγει στις αμερικανικές κινηματογραφικές αίθουσες στις 3 Αυγούστου. Το «Seraphim Falls» του Ντέιβτιν φον Άνκεν είναι ένα γουέστερν που ακολουθεί την κλασική συνταγή του είδους. Ο Νίσον κάνει έναν καουμπόι, έναν τύπο εντελώς διαφορετικό συγκριτικά με τους ήρωες που είχαμε δει στο παρελθόν, είτε στον «Πόλεμο των Άστρων», είτε στη «Λίστα του Σίντλερ», ή στο «Love Αctually», πολύ δε περισσότερο με τον επόμενο ρόλο- πρόκληση του Αβραάμ Λίνκολ στην ομώνυμη ταινία του Σπίλμπεργκ.

Ο Κάρβερ, βετεράνος του Αμερικανικού Εμφυλίου, προσλαμβάνει τρεις πιστολάδες για να εντοπίσουν και να ξεπαστρέψουν τον Γκίντεον, πρώην λοχαγό των Βορείων, που υποδύεται ο φίλος και συμπατριώτης του Πιρς Μπρόσναν. «Το φαντάζεστε; Ούτε κι εμείς. Κοιταζόμασταν μεταξύ μας ντυμένοι ως καουμπόι. Φαινόταν περίεργο. Με τον πατέρα μου είχα δει όλα τα γουέστερν του Τζον Φορντ, όταν ήμουν παιδί.

Είναι ακόμα ζωντανή στη μνήμη μου η ταινία “She Wore a Υellow Ribbon”, με τον Τζον Γουέιν, γερασμένο, λίγο πριν αποσυρθεί. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη σκηνή του τσακωμού στο μπαρ με τον ήρωα Βίκτορ ΜακΛάγκλεν να πλακώνεται στις μπουνιές».

Σε αντιδιαστολή με τον «Πόλεμο των άστρων», στην οποία ένιωσε όπως χαρακτηριστικά είπε σαν κούκλα λόγω της εκτεταμένης χρήσης ψηφιακής τεχνολογίας μέσω υπολογιστή, στο «Seraphim Falls» το καταχάρηκε. Ο σκηνοθέτης ήθελε οι ηθοποιοί να μπουν στο πετσί του ρόλου. Ζόρικο μεν αλλά αυτό ήθελε κι ο Νίσον. «Από τις 45 μέρες των γυρισμάτων τις 42 ήμασταν διαρκώς στην ύπαιθρο του Νιου Μέξικο, εκτεθειμένοι στα κέφια του καιρού και σε ακραίες θερμοκρασιακές μεταβολές. Κάποιες τοποθεσίες ήταν δυσπρόσιτες και έπρεπε να πάμε καβάλα στ΄ άλογα. Και βέβαια, ο σκηνοθέτης ήθελε να ιππεύουμε με συγκεκριμένο τρόπο, αλλά άντε να το πεις αυτό στο άλογο και να το καταλάβει όταν έκανε τα δικά του…».

Πάντως το ευχαριστήθηκε με την ψυχή του, γιατί ο Κάρβερ ήταν όπως τον ήθελε. Λιγομίλητος, όπως τον είχε σκεφτεί ο φον Άνκεν, που συνυπογράφει το σενάριο.

Άλλωστε δεν υπάρχουν πολλά μυθικά αρχέτυπα σαν αυτό του κάουμπόι. «Οι διάλογοι είναι ελάχιστοι κι αυτό πρέπει να το κάνεις κτήμα σου και να εκφράζεσαι με το σώμα σου. Όταν ανεβαίνεις μια πλαγιά και λαχανιάζεις, πρέπει να το δείξεις. Αν κουράστηκες, επίσης. Να το νιώθεις και να είσαι πειστικός. Αυτό αρκεί».