«Ανδρομάχη» σε κοντέινερ

Μια θεαματική, υψηλής αισθητικής παράσταση της «Ανδρομάχης» μεγέθυνε στην κλίμακα της Επιδαύρου το ερωτικό δράμα των τεσσάρων ηρώων του Ρακίνα, που παρακολούθησαν 12.000
θεατές
Τι περίμενε ο θεατής από την «Ανδρομάχη» του Ρακίνα που παρουσίασε το Εθνικό Θέατρο σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μαυρίκιου στην Επίδαυρο; Ανάλογα με τον θεατή. Ο «τουρίστας» να ευχαριστηθεί το εκδρομικό πακέτο: μπάνιο, παράσταση, ταβέρνα. Ο «κανονικός», να δει μια καλή παράσταση ενός κλασικού αλλά εν πολλοίς άγνωστου έργου, στο αρχαίο θέατρο του Πολυκλείτου. Ο «υποψιασμένος», να παρακολουθήσει όλα τα μέτωπα: την αναμέτρηση ενός έργου που θεωρείται το αριστούργημα του γαλλικού κλασικισμού, την «Ανδρομάχη» του Ρακίνα, με την ομότιτλη τραγωδία του Ευριπίδη, την αντοχή ενός αρχαιόπνευστου έργου στο αρχαίο αργολικό θέατρο και φυσικά την ίδια την παράσταση.

ΙΝFΟ

Η επόμενη παράσταση της «Ανδρομάχης» του Ρακίνα είναι αύριο, 24 Ιουλίου, στην αρχαία Ολυμπία.

Το χλιαρό χειροκρότημα ίσως μπορεί να συμψηφιστεί στις αντιδράσεις και των τριών κατηγοριών από τους περίπου 12.000 θεατές της Παρασκευής και του Σαββάτου. Και ίσως και μία, χωρίς όμως πάθος, ποδοσφαιροποίηση. Αν και το παιχνίδι δεν παιζόταν σε γήπεδο και ο αγώνας γινόταν με αισθητικούς όρους, η γενική αντίδραση ήταν του τύπου: Ευριπίδης- Ρακίνας = 1- 0. Άδικο ή όχι, έτσι ανταποκρίνεται το «ανοιχτό» κοινό της Επιδαύρου. Παρορμητικά.

Η παράσταση ωστόσο του Δημήτρη Μαυρίκιου ήταν υψηλής αισθητικής και άκρως θεαματική. Ένα τεράστιο σκηνικό, από στοιβαγμένα σε τρία επίπεδα κοντέινερ (σαραντάρια και εικοσάρια, σε διάφορα χρώματα) είχε στηθεί στη σκηνή, πίσω από την ορχήστρα. Σ΄ αυτά ένα παιδί, ο Αστυάνακτας (Χρήστος Θαλασσινός) θα αναζητήσει τη μητέρα του, την Ανδρομάχη (Λυδία Φωτοπούλου), χήρα του Έκτορα και τώρα σκλάβα του Πύρρου (Νίκος Καραθάνος). Σιγά σιγά οι λαμαρινένιοι όγκοι αρχίζουν να αποκτούν σημασία.

Το «ενοχλητικό» ερήμην του τοπίου σκηνικό (Ελένη Μανωλοπούλου) εξελίσσεται λειτουργικά και αισθητικά σε όλη τη διάρκεια της παράστασης, καθώς οι πόρτες των κοντέινερ άνοιγαν σταδιακά για να φανερώσουν μια φυλακή, ένα δωμάτιο, αποθηκευτικούς χώρους με τόνους ρύζι για ένα γάμο που δεν θα γίνει ποτέ, τα αμπαλαρισμένα προικιά της Ερμιόνης (Μαρία Κεχαγιόγλου), που έφτασε στη χώρα του Πύρρου για να παντρευτεί τον βασιλιά της, αλλά τον βρήκε θανάσιμα ερωτευμένο με τη χήρα του Έκτορα. Στην Ήπειρο θα φθάσει κι ο ερωτοχτυπημένος με την Ερμιόνη Ορέστης (Χρήστος Λούλης). Τον συνοδεύει η εντυπωσιακή φρουρά του (20 λοκατζήδες με ξυρισμένα κρανία) που θα κινηθεί (Αποστολία Παπαδαμάκη) και θα λειτουργήσει ως χορός σε ένα ερωτικό δράμα το οποίο ζορίζεται να μεταβληθεί σε τραγωδία.

Ένα αδιέξοδο σε μεγέθυνση, για να αντέξει την τερατώδη κλίμακα της Επιδαύρου. Καθώς γιγάντιες σκιές προβάλλονταν απειλητικά, άλλοτε στην ορχήστρα, άλλοτε στα δέντρα του αργολικού τοπίου (Χρήστος Δήμας), και η δραματική μουσική (Νίκος Κυπουργός) φόρτιζε το ερωτικό γαϊτανάκι, οι ηθοποιοί ερμήνευαν με την εξωστρέφεια της τραγωδίας (έως και μικρόφωνα χρησιμοποιήθηκαν σε ορισμένες σκηνές) τις πιο μύχιες ερωτικές τους εξομολογήσεις, που υπομνημάτιζαν με ένταση οι φωτισμοί (Βασίλης Παπακωνσταντίνου).

Οι ίντριγκες θα στηθούν εις βάρος ενός παιδιού, του Αστυάνακτα, που μετατρέπεται σε πρόσχημα ερωτικών διεκδικήσεων. Στην εξέλιξη του δράματος, το ερωτικό κουαρτέτο θα διαλυθεί εις τα εξ ων συνετέθη. Η Ανδρομάχη θα δεχτεί να παντρευτεί τον Πύρρο, για να σώσει τον γιο της. Η Ερμιόνη τυφλή από εκδίκηση θα οδηγήσει τον Ορέστη στην δολοφονία του Πύρρου. Η μεταστροφή της όμως, ενώ προκάλεσε γέλιο στο κοίλο, δεν κατάφερε να γλιτώσει την ίδια από την αυτοκτονία και τον Ορέστη από την τρέλα.

Το φινάλε κλείνει τον κύκλο στο ίδιο σημείο, με το αγόρι να χτυπάει συνθηματικά τις πόρτες των κοντέινερ για να βρει την μάνα του, ενώ οι άνδρες της φρουράς του Ορέστη κλωτσάνε με μανία τα χυμένα στην ορχήστρα προικιά, το νυφικό κρεβάτι, τις καρέκλες, τα κομοδίνα, τα ξεκοιλιασμένα χαρτοκιβώτια μιας μεταφοράς, που δεν επιδόθηκε στον αποστολέα, αφού γάμος δεν έγινε.


Πρεμιέρα Χουβαρδά στο Εθνικό

Το χειροκρότημα στο τέλος ήταν συγκρατημένο. Πιο γενναιόδωρο για τα αγόρια του χορού, τον Χρήστο Λούλη, τη Λυδία Φωτοπούλου και τους συντελεστές της παράστασης, από τους οποίους απουσίαζε η σκηνογράφος Ελένη Μανωλοπούλου, που παρέμεινε στις κερκίδες αγκαλιά με τις πατερίτσες της εξαιτίας ενός ατυχήματος που είχε την παραμονή. Στους επίσημους θεατές της πρεμιέρας ο Γιάννης Χουβαρδάς, στην πρεμιέρα του ως διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου, η αναπληρώτρια διευθύντρια Έφη Θεοδώρου και ο πρόεδρος του Φεστιβάλ Γιώργος Λούκος, που χειροκροτούσαν με θέρμη την παράσταση, ίσως και την επιλογή τους να εντάξουν στο Φεστιβάλ αρχαίου δράματος ένα αρχαιόπνευστο έργο.