Θύμα σκηνοθετικής συνωμοσίας

Η «τσαλακωμένη» εδώ Μόνικα Μπελούτσι που με συχνές κραυγές απόγνωσης, κοντοκουρεμένα μαλλιά κι άχαρα ρούχα επιχειρεί να απεκδυθεί τους μέχρι τώρα ρόλους της σέξι και μοιραίας και να υποδυθεί την αιφνιδιασμένη ηρωίδα του Γκρανζέ, η οποία εκτός από το παιδί της βλέπει να χάνει όλα τα αναγνωρίσιμα σημάδια και νήματα της ζωής της, μάλλον πέφτει θύμα, όχι κάποιας «μεταφυσικής» αλλά σκηνοθετικής συνωμοσίας. Η μεταμόρφωση δεν συντελείται- ούτε άλλωστε και της μυθιστορηματικής αφήγησης σε κινηματογραφική- καθώς η κινηματογραφική λάμψη (μαζί με την αμήχανη ερμηνεία) των ηθοποιών δεν ισοσκελίζει την πολυδιάστατη διαγραφή των χαρακτήρων του βιβλίου, ενώ παράλληλα χάνει κι από ορισμένα από τα σταθερά χαρακτηριστικά της. Ανάλογη είναι η τύχη και πολλών από τα λειτουργικά θέματα και μοτίβα του μυθιστορήματος. Η απάλειψη, μετακίνησή ή παραλλαγή της χρήσης τους θα πρέπει να υπηρετεί πλέον μία άλλη- νέα- αφηγηματική λογική και σύλληψη, δίχως τη «συνταγή» του συγγραφέα. Ειδάλλως μαγειρεύεις μεν, αλλά το φαγητό βγαίνει άνοστο.