[ ΓΝΩΜΗ ] Ένας δύσκολος δρόμος

Η ιδέα ότι οι βαριές αποσκευές που φέρει ο Τόνι Μπλερ μαζί του από το Ιράκ- και από την υποστήριξη στην εισβολή του Ισραήλ στον Λίβανο- θα υπονομεύσει τις σχέσεις του με την παλαιστινιακή κοινότητα αποτελεί στίγμα για τον νέο ρόλο του Βρετανού πρώην πρωθυπουργού. Ωστόσο δείχνει την πολιτική απόγνωση των Παλαιστινίων που είναι έτοιμοι να καλωσορίσουν όποιον παρεμβαίνει με διάθεση να βοηθήσει.

Η κατάσταση που θα συναντήσει όμως ο Τόνι Μπλερ στην πρώτη του επίσκεψη στην περιοχή με τη νέα του ιδιότητα είναι προβληματική: δύο παλαιστινιακές κυβερνήσεις, αμφίβολης νομιμότητας και αντίπαλες.

Με την ομιλία του Τζορτζ Μπους την περασμένη Δευτέρα, η Χαμάς στη Γάζα ταυτίστηκε με δολοφόνους τρομοκράτες, η Φατάχ στη Δυτική Όχθη και η κυβέρνηση Μαχμούντ Αμπάς- Σαλάμ Φαγέντ είναι οι κόσμιοι και ειρηνικοί. Δεν είναι σαφές πώς θα το δεχτούν αυτό οι Παλαιστίνιοι που έδωσαν στις καθαρές εκλογές του 2006 τη νίκη στη Χαμάς. Ο Μπους δεν το ανέφερε αυτό στην ομιλία του. Και ακόμη κι αν η εικόνα ήταν τόσο «μαύρη-άσπρη» όπως την περιέγραψε ο Μπους, δεν είναι σαφές πώς θα δεχτούν οι Παλαιστίνιοι την πρόσκλησή του να «διαλέξουν» ανάμεσα στους δύο πόλους, του καλού και του κακού. Τι θα κάνουν; Νέες εκλογές; Και τι θα γίνει αν η Χαμάς τις μποϊκοτάρει;

Ίσως μια διεθνής διάσκεψη να βοηθήσει στην ισραηλο-παλαιστινιακή διένεξη, κυρίως αν οι Σαουδάραβες συμμετάσχουν. Ίσως, ο Τόνι Μπλερ να μπορούσε επίσης να βοηθήσει. Όμως αυτό απαιτεί υπεράνθρωπη προσπάθεια, ώστε να ξεπεραστούν τα εμπόδια τα οποία ο Τζορτζ Μπους δεν έκανε καμία προσπάθεια έστω να αποσαφηνίσει.