Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Το παράλογο βγάζει πλοκάμια στην Ύδρα

Ένα από τα αρχαιότερα ελληνικά μουσεία (1918), και το μοναδικό μουσείο-παράρτημα των Γενικών Αρχείων του Κράτους, λειτουργεί στην είσοδο του λιμανιού της Ύδρας.

Στεγάζει κάπου 18.000 έγγραφα της περιόδου λίγο πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την Επανάσταση, κειμήλια από τους Βαλκανικούς και Παγκόσμιους Πολέμους, τη Χάρτα του Ρήγα, μια μίνι πινακοθήκη με σπουδαίους Έλληνες και ξένους ζωγράφους, ενδυμασίες, όπλα και βιβλιοθήκη με 6.000 σπάνιες εκδόσεις από τις αρχές του 18ου αιώνα.

Στο πολύτιμο μουσείο εργάζονται μόνο δύο μόνιμοι υπάλληλοι – η προϊσταμένη και μία υπάλληλος- ενώ οι πέντε υπόλοιποι είναι με οκτάμηνες συμβάσεις, εδώ και χρόνια. Άνθρωποι που έχουν εξειδικευθεί πάνω στα θέματα του μουσείου και φιλότιμα κάνουν όχι μόνο ό,τι προβλέπει η αρμοδιότητα τους, αλλά σχεδόν τα πάντα: από ξεναγήσεις και φύλαξη έως αρχειοθέτηση. Όταν λήγουν οι συμβάσεις τους, όμως, το μουσείο βγαίνει στην επαιτεία και ζητά από ιδιώτες χορηγούς να πληρώσει τους υπαλλήλους, διότι διαφορετικά όχι απλώς θα κλείσει, αλλά θα μείνει και αφύλακτο, με μοναδική προστασία τον συναγερμό του.

Το περίεργο είναι πως προβλέπονται πέντε θέσεις μονίμων υπαλλήλων, αλλά το υπουργείο (παρα)Παιδείας- ναι, το ίδιο που έβαλε «γαλάζια» κριτήρια ακόμη και στις βαθμολογίες του Λυκείου- στο οποίο ανήκει το μουσείο απαντά στους εργαζομένους ότι είναι «κλειδωμένες». Ουδείς γνωρίζει αν αυτές οι θέσεις έχουν καλυφθεί από υπαλλήλους που δεν εμφανίστηκαν ή πήραν απόσπαση ή, ακόμη χειρότερα, παίρνουν τον μισθό στο σπίτι χωρίς να πατάνε στο μουσείο. Ακόμη όμως και απλώς κενές να έχουν παραμείνει, ποιος ο λόγος, όταν το μουσείο έχει ανάγκη ανθρώπων;

Παράλογοοοοο; Δεν απαντά.

Άρα λογικό…


«… κρεμούν οι γύφτοι τα νταούλια»

Κυρία Φοίβη Αθηναίου, Σταματήστε τους τώρα! Τους εμπρηστές, τους οικοπεδοφάγους, τους κυβερνώντες. Πριν τα κάψουν όλα, πριν τα κάνουν αυθαίρετα. Σώστε τα ελάχιστα που απόμειναν. Ανασκουμπωθείτε. Άλλη λύση δεν υπάρχει, αφού εκτροχιάστηκε η μηχανή τού έτσι κι αλλιώς κράτους της πλάκας. Είκοσι τέσσερις ώρες καιγόταν η Πάρνηθα και δεν τό ΄χαν πάρει είδηση οι ειδήμονες. Τυφλώθηκαν, λέει, τα ραντάρ και χρειάστηκε να φτάσει η φωτιά στην κορυφογραμμή και να απειληθεί το καζίνο για να καταλάβουν τι συμβαίνει. Κι ο υπουργός της Δημόσιας Τάξης χαριεντιζόταν με τους αγροφύλακες…

Στάχτη η Πάρνηθα, κάρβουνο το Πήλιο, πυρκαγιές στην Ελλάδα ολόκληρη. Και το τραγικό της υπόθεσης είναι πως οι περισσότερες πυρκαγιές θα μπορούσαν να έχουν προληφθεί- ή τουλάχιστον να έχουν κατασβεσθεί πριν πάρουν ανεξέλεγκτες διαστάσεις.

Η χώρα εν κινδύνω. Για εθνικό πένθος μίλησε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας- και πριν από τους νεκρούς. Τους τραγικούς εποχικούς δασοπυροσβέστες, που τους έριξαν ανεκπαίδευτους και χωρίς εξοπλισμό βορά στην πύρινη λαίλαπα. Θυσία σ΄ έναν κρατικό μηχανισμό που γίνεται επικίνδυνος. Και η σεμνή και ταπεινή μας κυβέρνηση; «Εκεί που κρεμούσαν οι καπεταναίοι τ΄ άρματα, κρεμούν οι γύφτοι τα νταούλια», για να χρησιμοποιήσω τα λόγια του βουλευτή τους, Άρη Σπηλιωτόπουλου. Και μετά; Σύγκρουση τρένων με δεκάδες τραυματίες στο κέντρο της Αθήνας. Ευτυχώς, χωρίς νεκρούς αυτήν τη φορά. Από κάποιου αμέλεια. Εξ αιτίας ενός (κομματικού) κρατικού μηχανισμού διαλυμένου κι αποχαυνωμένου.

Σταματήστε τους τώρα. Πριν διαλύσουν το σύμπαν. Μετά τη Δημόσια Διοίκηση, τα Ασφαλιστικά Ταμεία, τη Δικαιοσύνη, περιέλαβαν και τις Πανελλήνιες Εξετάσεις. Ένας θεσμός είχε απομείνει απείραχτος, πάει κι αυτός. Θέματα διαρρέουν και γίνονται αντικείμενο εμπορίας στα φροντιστήρια και γραπτά αλλοιώνονται και βαθμολογούνται ξανά και ξανά. Ο κόπος, η αγωνία, η λαχτάρα των εξεταζομένων, τα όνειρα γονιών και παιδιών, συντρίμμια στις σκοπιμότητες του υπουργείου Παιδείας. Η λέξη ντροπή δεν είναι αρκετή. Η αγανάκτηση κατά μόνας επίσης. Πρέπει να ενώσουμε τις διαμαρτυρίες μας, να βροντοφωνάξουμε πρέπει, «έως εδώ!» Νίκος Ντακάκης, Ρέθυμνο Δεν έχω παρά να σας αφιερώσω Μιχάλη Κατσαρό, αγαπητέ Νίκο: «Αντισταθείτε πάλι σ΄ όλους αυτούς που λέγονται/ μεγάλοι…/ σ΄ όλα τ΄ ανώτερα συνέδρια που φλυαρούνε/ πίνουν καφέδες σύνεδροι συμβουλατόροι/ σ΄ όλους που γράφουν λόγους για την εποχή…/ στις κολακείες, τις ευχές, τις τόσες υποκλίσεις/ από γραφιάδες και δειλούς για το σοφό/ αρχηγό τους…/ σ΄ όλους τους αδιάφορους και τους σοφούς…».


Η λογοκρισία τους μάρανε

Προς Φοίβη Αθηναίου, Ιδού εικόνες εγκατάλειψης. Οι προσκυνηματικοί λόγοι δεν τους ενδιαφέρουν. Ο ρυθμός, ορισμένα ιδιαίτερα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά και η κατασκευή χωρίς τσιμέντο, πλαστικό και αλουμίνιο, επίσης. Φαίνεται ότι τους ενδιαφέρει μόνο τι θα εισπράξουν χωρίς να δαπανούν. Ο ναός βρίσκεται στο Δημοτικό Διαμέρισμα Μαυρικίου Δήμου Αιγίου, σε απόσταση περίπου 15 χλμ. από το Αίγιο.

Τάσος, olonos. blogspot. com Σσσσσ, μη μας το ενοχλείτε το εκ-Πολιτισμού μας και τους αρχαιολόγους του, που κόπτονται για το κοινό καλό! Όπως εκείνη η επιστήμων, που εν έτει 2007 προστάτεψε το ρωμαϊκό ωδείο της Πάτρας από το γυμνό μερικών χορευτών, για να μην το προσβάλλουν . Γ ι΄ αυτά τους πληρώνει, άλλωστε, ο ελληνικός λαός. Γ ια ηθικολογίες, λογοκρισίες και… εγκατάλειψη στη μοίρα τους των μνημείων.