Τo παράδοξο με τις «ταινίες τέχνης»

Υπάρχει και μια δεύτερη πλευρά, που αφορά το λεγόμενο «καλλιτεχνικό», ας πούμε τον ευρωπαϊκό κινηματογράφο. Το ερώτημα που πλανάται πάνω από τα cult στέκια της κινηματογραφικής Αθήνας, μοιάζει με γρίφο. Πώς είναι δυνατόν, όταν τα εισιτήρια και οι εισπράξεις πέφτουν, να προβάλλονται στην Ελλάδα τόσες μα τόσες πολλές καλλιτεχνικές, «δύσκολες», ευρωπαϊκές και τριτοκοσμικές παραγωγές; Πώς είναι δυνατόν, από τη μια να σκίζει το Χόλιγουντ και από την άλλη ν΄ αυξάνεται ο αριθμός των καλλιτεχνικών ταινιών; Παράδοξο θα πείτε. Κι όμως. Τίποτα το ανεξήγητο.

Πρώτον, οι διανομείς ελπίζουν. Πως κάποια από τις τόσες που αγοράζουν θα βγει κελεπούρι. Τα 210.000 εισιτήρια της γερμανικής «Οι ζωές των άλλων» τα λιγουρεύονται άπαντες. Όλοι οι ιδιοκτήτες των 23 γραφείων διανομής.

Ρεκόρ Γκίνες του πλανήτη (φανταστείτε οι διανομείς είναι περισσότεροι από τις αθλητικές εφημερίδες, συμπεριλαμβανομένων και των Στοιχηματικών χρηστικών). Διότι μια «ανεξάρτητη» – δηλαδή αδέσποτη, δηλαδή μη Χολιγουντιανή παραγωγήαποφέρει απείρως περισσότερα λεφτά στον Έλληνα διανομέα ακόμα και από τους «300» του Λεονάιντας. Ο λόγος ένας και μοναδικός. Ο

Στην Ελλάδα υπάρχουν 23 γραφεία διανομής ταινιών, ρεκόρ Γκίνες για το μέγεθος της χώρας…

Έλληνας είναι αναγκασμένος να επιστρέφει το 80 με 90% του εισιτηρίου στη «Μητέρα πατρίδα», δηλαδή στην αμερικανική εταιρεία παραγωγής. Δεύτερον, άπαντες ελπίζουν στην κρατική ΤV (κυρίως στην ΕΤ1) και δευτερευόντως στο Filmnet. Αν καταφέρουν να πουλήσουν στην ΕΤ1 μια ιστορία από το Καζαχστάν και την Ταϊλάνδη θα εισπράξουν δύο με τρεις χιλιάδες ευρώ. Φιστίκια, θα πείτε… Καθόλου. Βάλτε ακόμα και την ενίσχυση που εισπράττουν από το ευρωπαϊκό σύστημα Αutomatic (Αυτόματο) που έχει θεσπιστεί για τις ευρωπαϊκές ταινίες. Που σημαίνει πως σε κάθε εισιτήριο «αυτομάτως» σου επιστρέφονται από 35 δεκάρες μέχρι μισό ευρώ. Έτσι, με τις «Ζωές των άλλων» μπορεί να σου επιστραφούν 40.000

ευρώ. Βάλτε ακόμα τις εισπράξεις από το dvd. Βάλτε τα εισιτήρια. Φιστίκι το φιστίκι γεμίζει το σακούλι.

Τρίτον και τρομερόν. Στην περίπτωση που μια τέτοια ταινία γίνει επιτυχία, τότε η ΕΤ ή το Filmnet θα αναγκαστούν να πληρώσουν μέχρι και 30.000 ευρώ για να την αγοράσουν. Ίσως και περισσότερο, αν πρόκειται για μια «Αμελί» και για έναν Πέδρο Αλμοδόβαρ. Το συμπέρασμα απλό. Ο σκουπιδοτενεκές της ΤV και η τεχνολογία του DVD διατηρούν την Αγάπη μας εν ζωή!