Η ΚΑΘΙΖΗΣΗ ΤΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ
Μάγια Λυμπεροπούλου: «Για όνομα του Θεού! Γιατί να μην παιχτεί στην Επίδαυρο ένας Ρακίνας, ένας Μπέκετ που είναι ο τραγικός του 20ού αιώνα;... Τους προγόνους μας τους τιμάμε ψάχνοντας τη συνέχεια. Είναι προς τιμήν αυτού που ονομάζουμε “ελληνικό πολιτισμό”»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
1 λεπτό Τη βλέπω, την ακούω, την «εισπράττω» τη Μάγια Λυμπεροπούλου απαισιόδοξη, τα τελευταία χρόνια, για τα πράγματα στο ελληνικό θέατρο…
«Με πιάνει ένας καημός να βλέπω τρομερά ταλαντούχους ηθοποιούς ανήμπορους εξαιτίας της παιδείας που πήραν- και εννοώ πριν πάνε στη δραματική σχολή. Οι νέοι μας μαθαίνουν πως η γνώση είναι κάτι ανιαρό και όχι περιπέτεια. Πως πρέπει να μάθεις μόνο ό,τι θα σου προσφέρει χρήματα. Ζούμε σε μια εποχή όπου η φαντασία έχει πάθει καθίζηση. Στην εποχή του in και του out, όπου όλα είναι στιγμιαία- μια εποχή μπερδεμένη. Και εντελώς αρνητική προς οτιδήποτε λέγεται πνευματικό.
Η τέχνη είναι αφοσίωση χωρίς ανταμοιβή. Τέχνη κάνεις γιατί δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς, γιατί είναι ανάγκη σου, γιατί γουστάρεις.
“Οι Δαιμονισμένοι” δεν γράφτηκαν για τη Ρωσία τού τότε. Εμείς, σήμερα, είμαστε οι “Δαιμονισμένοι”…»
Google news
