«Σε σκάφος δεν είχα ανεβεί ξανά. Στις 2 Ιουλίου άρχισα μαθήματα και πέντε μέρες μετά είχα στα χέρια μου το δίπλωμα χειριστή ταχύπλοου. Το αργότερο μέχρι το επόμενο καλοκαίρι σκοπεύω να αποκτήσω κι εγώ το δικό μου φουσκωτό. Είναι πλέον μεράκι και χόμπι μου!».
Η θάλασσα ανέκαθεν άρεσε στον γυμναστή Παναγιώτη Σιδέρη. Από φέτος, στα 42 του, βρήκε έναν επιπλέον λόγο για να ΄ρθει ακόμα πιο κοντά της. «Ένας ξάδερφός μου, που πρόσφατα έδωσε εξετάσεις για την απόκτηση διπλώματος χειριστή ταχύπλοου, μου το διαφήμισε. Ήταν κάτι που πάντοτε ήθελα να κάνω, βρέθηκε επιτέλους η ευκαιρία- ο δάσκαλός του και ο ελεύθερος χρόνος μου-, οπότε λέω “ή τώρα ή ποτέ”. Με εντυπωσίασε που είδα τόσο πολύ κόσμο που ερχόταν σαν κι εμένα να μάθει!».
Δεκατέσσερα χρόνια εκπαιδευτής, ο Ξενοφών Σιδέρης είναι κλεισμένος όλο τον Ιούλιο για μαθήματα, στη Σχολή Εκπαίδευσης Υποψήφιων Χειριστών Ταχύπλοων Σκαφών που διατηρεί στην Δ΄ Μαρίνα Γλυφάδας. «Υπάρχει μεγάλη ζήτηση για μαθήματα, ο Έλληνας πλέον ενδιαφέρεται να μάθει. Ειδικά από Μάιο έως και Ιούλιο ο περισσότερος κόσμος τρέχει να προλάβει να πάρει το δίπλωμά του. Στο τέλος της διδασκαλίας πολλοί μάς παρακαλούν να κάνουν επιπλέον μάθημα, αλλά δυστυχώς δεν έχουμε διαθέσιμες ώρες». Ήδη, όπως λέει, και φέτος καταγράφεται αύξηση του ενδιαφέροντος κατά 5-10% σε σχέση με πέρυσι, ενώ συνολικά τα τελευταία χρόνια η τάση είναι μόνιμα αυξητική.
Δεν είναι… αυτοκίνητο.
Πλέον, όπως λέει στα «ΝΕΑ», ο κ. Παναγιώτης Σιδέρης «έχει πάρει τον αέρα του τιμονιού». «Από την αρχή, στο πρώτο μάθημα, άγχος ιδιαίτερο δεν είχα. Το πιο δύσκολο όταν αρχίζεις είναι να αντιληφθείς ότι το σκάφος δεν είναι αυτοκίνητο, παρ΄ όλο που και αυτό έχει τιμόνι και κάποια χαρακτηριστικά τους μοιάζουν. Η διαφορά τους ωστόσο είναι στην εντελώς διαφορετική αίσθηση της κίνησης, των στροφών και της ακινητοποίησης. Αυτή ακριβώς η ολίσθηση πάνω στο νερό κάνει τελείως διαφορετικό το συναίσθημα». Αν και διπλωματούχος «καπετάνιος» πια ο ίδιος, με ενοικιαζόμενο για την ώρα σκάφος, δεν βιάζεται να ξανοιχτεί στα πελάγη. «Στην αρχή θα πηγαίνω εδώ κοντά, μέχρι το εξοχικό μου στον Κάλαμο, σιγά σιγά ώσπου να γράψω πρώτα ώρες στο τιμόνι και να αποκτήσω πείρα.
Καλύτεροι οι Έλληνες. «Οι Έλληνες είναι ένα κλικ πιο μπροστά από τους ξένους στους οποίους κάνω μαθήματα. Κι επειδή ακριβώς τα τελευταία χρόνια οι περισσότεροι εκπαιδεύονται, προσέχουν και το ποσοστό των ατυχημάτων είναι ελάχιστο», σημειώνει ο κ. Γιώργος Παπαβασιλείου, μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Εκπαιδευτών Υποψήφιων Χειριστών Ταχύπλοων Σκαφών, ιδιοκτήτης Σχολής στη Δ΄ Μαρίνα της Γλυφάδας. Όπως λέει, το 40-50% των υποψήφιων χειριστών ταχύπλοων παίρνουν το δίπλωμά τους «γιατί απλώς θέλουν να πάρουν μια βάρκα και να πάνε για ψάρεμα. Ένα 30%, γιατί τους αρέσει σαν χόμπι το τζετ σκι ή να τρέχουν με το φουσκωτό τους. Το υπόλοιπο 20% για να δουλέψουν ως ναυαγοσώστες ή σε άλλες παρεμφερείς ναυτικές εργασίες». Οι μισοί από τους νέους χειριστές, όπως λέει, στρέφουν το ενδιαφέρον τους στα πλαστικά σκάφη, ένα 30% προτιμά τα φουσκωτά που είναι και πιο ασφαλή, ενώ οι υπόλοιποι επιλέγουν τα τζετ σκι. «Από τους 100 πάντως που θα πάρουν δίπλωμα, ούτε το 20% δεν θα αγοράσει δικό του σκάφος, οι περισσότεροι θα νοικιάσουν. Η παροιμία ωστόσο λέει πως “το καλύτερο σκάφος είναι του φίλου σου”!».
Γυναίκες στο πηδάλιο
Τώρα μπορώ και κουμαντάρω το σκάφος μόνη μου, είναι τελικά πολύ πιο εύκολο από την οδήγηση στον δρόμο. Χρειάστηκα μόλις τρεις ώρες μαθημάτων, ενώ στην οδήγηση αυτοκινήτου είκοσι – και αυτές υποχρεωτικά. Ετοιμάζομαι σύντομα για εξετάσεις για να πιστοποιήσω τις γνώσεις μου».
«Η θάλασσα θέλει σεβασμό, δεν παίζει»
Για τον Βαγγέλη Αποστολόπουλο, συνιδιοκτήτη σχολής με έδρα την Ηλιούπολη, οι δουλειές αυτό το καλοκαίρι τρέχουν… με χίλια. «Είμαστε στο φουλ, τρέχουμε και δεν φτάνουμε. Σε μας προσέρχονται υποψήφιοι χειριστές ηλικίας 18-40, το πολύ 45 ετών, σε ποσοστό 30% γυναίκες. Οι περισσότεροι ήδη διαθέτουν κυρίως φουσκωτά και τζετ σκι και κατά δεύτερο λόγο μεγαλύτερα σκάφη και cruiser». «Το ταχύπλοο είναι τόσο αγαπητό και ευχάριστο όσο κι επικίνδυνο, εάν δεν το σεβαστείς.
Σέβεσαι τη θάλασσα, σε σέβεται δέκα φορές. Δεν τη σέβεσαι μία, δεν σε σέβεται εκατό. Η θάλασσα δεν παίζει, αν υπερεκτιμήσεις τις δυνατότητές σου…», τονίζει. Για έναν αρχάριο, όπως εξηγεί, αρκούν συνήθως 4 με 5 ώρες μαθημάτων, έναντι 35 ευρώ η ώρα, μέχρι να μάθει τα μυστικά ενός ταχύπλοου, μήκους έως 20 μέτρων.
