Ισλαμική μαντίλα και κιθάρα…

Κυριακή βράδυ στην Κωνσταντινούπολη. Περιμένω να περάσει η ώρα για να πάω στο ραντεβού μου. Στο φουαγιέ του ξενοδοχείου όπου μένω, του «Germir Ρalace» (ένα πολύ συμπαθητικό ξενοδοχείο πάνω στην πλατεία Τaxim), η τηλεόραση μεταδίδει ειδήσεις. Κάποια στιγμή στην οθόνη εμφανίζεται ο Σάλμαν Ρούσντι και το εξώφυλλο του βιβλίου του «Σατανικοί Στίχοι». Είναι πλάνα αρχείου. Έπεται ένα οργισμένο πλήθος. Κάπου στο Πακιστάν ή στη Μαλαισία. Αυτά δεν είναι πλάνα αρχείου. Είναι ολοκαίνουργια. Οργισμένες διαμαρτυρίες επειδή η βασίλισσα της Αγγλίας βράβευσε τον Ρούσντι. «Θάνατος στον Ρούσντι», «Θάνατος στους άπιστους» γράφουν τα πανό. Αφήνω το φουαγιέ και βγαίνω έξω. Το ραντεβού είναι στην οδό Ιstiklal, δίπλα στην πλατεία Τaxim. Ένας εντυπωσιακός δρόμος, δύο φορές πιο φαρδύς από την Ερμού. «Εδώ παρελαύνει όλη η Ιστανμπούλ», μου λέει ένας Τούρκος φοιτητής, ο Σελτσούκ. Φτωχοί και πλούσιοι, Ανατολιστές και Δυτικοί, κεμαλιστές και ισλαμιστές, τουρίστες και επαίτες. Απόψε η Ιstiklal είναι ένα «ηφαίστειο» πολυκοσμίας. Το κόκκινο τραμ, που τη διαπερνά, προχωρά με χίλια βάσανα. Από κάποιο δισκοπωλείο ακούγεται το «L΄ homme d΄ Ιstanbul» του Σαρλ Αζναβούρ. Το σάουντρακ της γνωστής ταινίας του ΄60 «Μan in Ιstanbul». Μια ταινία α λα Τζέιμς Μποντ, με πολλούς πράκτορες, άφθονες σφαίρες και πάμπολλα όπλα. Στην Ιstiklal εκείνη τη στιγμή περνούν τρεις Τούρκοι αστυνομικοί. Ο ένας κρατά στο δεξί του χέρι έναν πολυβόλο. Με τέτοια άνεση και ξεγνοιασιά, λες και πρόκειται για νεροπίστολο. Ξαφνικά σταματούν. Αρχίζουν και ψάχνουν μια μηχανή που στέκεται σταθμευμένη ολομόναχη. «Έλεγχοι ρουτίνας. Ο φόβος για βομβιστικές επιθέσεις», μου εξηγεί ο Σελτσούκ. Στην ταινία «Μan in Ιstanbul» βλέπεις, επίσης, πολλά μπικίνι. Στην Ιstiklal απόψε βλέπεις πολλές ισλαμικές μαντίλες. Οι οποίες περνούν, δίπλα ή παρέα με μοντέρνες και προκλητικές εμφανίσεις. Επειδή είναι το κύριο θέμα συζήτησης στην Τουρκία, τις παρατηρώ με μια περιέργεια σχεδόν νοσηρή. Στρίβω δεξιά σ΄ ένα από τα δρομάκια. Μια γυναίκα, με την ισλαμική μαντίλα, κάθεται στο πεζοδρόμιο και τραγουδά μελαγχολικά τραγούδια παίζοντας κιθάρα. Έχει στρώσει μπροστά της τη θήκη της κιθάρας για να μαζέψει την «αμοιβή» από τους περαστικούς. Είναι η εικόνα ενός άλλου Ισλάμ. Ενός Ισλάμ που δεν έχει καμιά σχέση με αυτούς που κραδαίνουν τα πανό: «Θάνατος στους άπιστους»…