Ο Τσέχωφ και ο Άμλετ

Μού αποκάλυψε ο Γιώργος Κιμούλης πως μελετώντας το ρωσικό κείμενο του «Γλάρου» έμεινε έκπληκτος από μια συνταρακτική λεπτομέρεια. Υπάρχει μια σκηνή που η Αρκάντινα υποδέχεται τον γιο της Κόστια με στίχους από τον «Άμλετ» και ο Κόστια της απαντά με την ατάκα του σαιξπηρικού ήρωα. Ώς τώρα, κι όσοι αντιλαμβάνονταν την προέλευση των λόγων, το έβλεπαν και το έπαιζαν ως παιχνίδι ανάμεσα σε μάνα και γιο. Ο δαιμόνιος όμως Κιμούλης έψαξε και βρήκε πως η Αρκάντινα παραπέμπει σε παλιά μετάφραση στα ρωσικά του Άμλετ, ενώ ο Κόστια της απαντά σε σύγχρονη του Τσέχωφ μετάφραση. Δηλαδή, στα καθ΄ ημάς, η Αρκάντινα λέει τη μετάφραση του Δαμιράλη που έπαιζε η Παρασκευοπούλου και ο Κόστια απαντούσε στη μετάφραση του Χειμωνά!! Ο Τσέχωφ δεν έπαιζε μόνο, δεν αστειευόταν αλλά μετέφερε τη σύγκρουση μάνας- γιου στο αισθητικό και στο ιδεολογικό μέσω της διαφοράς ερμηνευτικών σχολών πεδίο.

Όταν η Κυβέλη στην παράσταση του Σολομού έπαιξε Αρκάντινα με Κόστια τον νεαρό Παπαμιχαήλ, πέρα από τη διαφορά ηλικίας και υποκριτικής σχολής, αν είχαν υποπτευθεί την πανουργία του Τσέχωφ θα είχαν καταλάβει και το ξύλινο γαϊδουράκι του Μπρεχτ.