Φάγαμε …στο «Αleria»

Εκτός από το ότι έχει το όνομα μιας αρχαίας ελληνικής αποικίας και όταν γράφεται «Αlleria» είναι ένα από τα πιο περίεργα παιχνίδια στο Διαδίκτυο, Αleria είναι και η ονομασία ενός σχετικά καινούργιου εστιατορίου στην λίγο τραχιά αλλά και σικάτη γειτονιά του Μεταξουργείου.

Στεγάζεται σε ένα πρόσφατα ανακαινισμένο κτίριο που λάμπει από μακριά. Ένας τοίχος καλύπτεται από μεγάλη λουλουδάτη ταπετσαρία. Μια τζαμαρία στο πάτωμα δίπλα στο μπαρ κλείνει ένα είδος υπόγειου «κήπου». Μια αίθουσα έχει λευκούς δερμάτινους καναπέδες. Τα πατώματα έχουν μια μείξη από ξύλο, πλακάκια και κομμάτια από μάρμαρο. Τα φωτιστικά ποικίλλουν. Δεν υπάρχει τίποτα λιτό ή μινιμαλιστικό στο μέρος αυτό, το ίδιο ισχύει και για το μενού του. Καθήσαμε στον ευρύχωρο κήπο, περιμένοντας περίπου 15 λεπτά να οργανωθεί ο ευχάριστος σερβιτόρος μας ώστε να μας φέρει τα βασικά: πετσέτες, μενού κ.τ.λ. Όταν αρχίσαμε, το σέρβις ήταν μια χαρά. Αυτό ισχύει εδώ: έχουν καλές προθέσεις και κερδίζουν πόντους για την προσπάθεια!

Το μενού είναι εντυπωσιακό γιατί φαίνεται ότι εργάζεται κάποιος που προσπαθεί πολύ να είναι καινοτόμος. Τα πιάτα έμοιαζαν όλα να έχουν καλή πρόθεση, ασυνήθεις ιδέες, αλλά υστερούν στην εκτέλεση. Στον σεφ αρέσουν τα φρούτα και τα χρησιμοποιεί σε πολλά ορεκτικά, όπως είναι η φέτα σαγανάκι με κρούστα σουσαμιού και βύσσινο και κανελόνια γεμιστά με πλιγούρι και σερβιρισμένα με σάλτσα μάνγκο και ανανά. Δοκιμάσαμε το τελευταίο: τέσσερα κανελόνια με γέμιση από πλιγούρι, γαρίδες και μύδια. Η γέμιση ήταν αραιή και χυνόταν, τα ζυμαρικά ήταν λίγο άβραστα και η σάλτσα πάρα πολύ γλυκιά. Δοκιμάσαμε μια γεμιστή μοτσαρέλα που ακουγόταν μοναδική, αλλά μάλλον κάτι χάθηκε στη μεταφορά: ένας χυλός μπίρας, μια τηγανητή μπάλα μοτσαρέλας γεμιστή με αγκινάρα και λιαστή τομάτα. Τη γέμιση δεν την πρόσεχες καν, το τυρί δεν είχε ψηθεί ομοιόμορφα και μια μπουκιά ήταν κρύα, σχεδόν παγωμένη, και η άλλη ζεστή. Υπάρχει ένα ζήτημα τεχνικής που πρέπει να επιλυθεί! Μου άρεσε η σαλάτα με φρούτα, μαρούλι και καπνιστό χέλι, αν και τα μάνγκο ήταν με τη φλούδα και οι φράουλες με τα κοτσανάκια τους, γεγονός που μας δυσκόλευε να την απολαύσουμε. Επιλέξαμε δύο πιάτα με ψάρι: φιλέτο σφυρίδας με σάλτσα ούζου και πικάντικο κριθαράκι και φιλέτο γλώσσας μαγειρεμένο με κρούστα τυριού. Στη σφυρίδα το αλκοόλ του ούζου δεν είχε εξατμιστεί και το κριθαράκι ήταν λίγο βαρύ για ένα πιάτο που θα μπορούσε να ήταν ελαφρύ και καλοκαιρινό.

Μου άρεσε η γλώσσα και νόμιζα ότι οι προθέσεις του πιάτου αυτού πλησίαζαν αρκετά στην υλοποίηση: με κρούστα παρμεζάνας και τηγανητή, είχε ωραία υφή, ταυτόχρονα τραγανή και τρυφερή. Η φρέσκια σάλτσα τομάτας ταίριαζε καλά και το λάιμ ως άρτυμα προσέθετε όση σπίθα χρειαζόταν.

Το επιδόρπιο ήταν μια ασυνήθιστη παραλλαγή της παλιάς ιδέας του παγωτούχαλβά: λεπτές φέτες από σιμιγδαλένιο χαλβά γεμιστές με παγωτό. Ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα ιδέα, αλλά χρειαζόταν εκλεπτυσμένη παρουσίαση στο μέγεθος της μερίδας και στην ισορροπία των γεύσεων (είχε πάρα πολλή κανέλλα). Το Αleria είναι ενδιαφέρον γιατί το μενού δείχνει… παρθενογένεση. Δεν έμοιαζε με κανένα άλλο μενού από όσα έχω δει στην Αθήνα τελευταία. Αισθάνθηκα όμως ότι ο μάγειρας πρέπει να πάρει απόσταση από τις δημιουργίες του, να τις δει πιο αντικειμενικά και να κάνει μια στροφή προς την αφαίρεση. Ουκ εν τω πολλώ το ευ.

ΙΝFΟ

Τιμές:

40-45 ευρώ το άτομο

Ατμόσφαιρα:

Μοντέρνο μπαρόκ

Σέρβις:

Φιλικό

Κουζίνα:

Πολλές πρωτότυπες ιδέες που χρειάζονται βελτίωση

Κάβα:

Καλή. Ορισμένες καλές μπίρες, επίσης

«Αleria»: Μεγάλου Αλεξάνδρου 57 Μεταξουργείο. Τηλ. 210-5222.633