Δίκτυο

Λυρικά δράματα…

Δεν νομίζω ότι θα έσκασε και πολύ… Ο Στέφανος Λαζαρίδης. Για την απομάκρυνσή του από τη διεύθυνση της Λυρικής. Δεν θα χαρακτήριζα και ιδιαίτερα κομψό τον τρόπο που βρήκε το Διοικητικό Συμβούλιο να τον αποπέμψει- για να μεταχειριζόμαστε τις σωστές λέξεις. Αλλά, μεταξύ μας, ο- διεθνούς φήμης- σκηνογράφος- ενδυματολόγος Στέφανος Λαζαρίδης έχει την καριέρα του στο εξωτερικό, καριέρα που οι εμπλεκόμενοι στα της Λυρικής ούτε που να τη φανταστούν θα μπορούσαν. Γιατί λοιπόν να σκάσει; Εκείνος χάνει; Σίγουρα όχι. Χαμένη μάλλον η Λυρική βγαίνει. Διότι όσο κι αν είχε «δυσκολίες στον χειρισμό των ανθρώπων», όσα λάθη κι αν έκανε στον ούτε έναν ουσιαστικά χρόνο που παρέμεινε στο πηδάλιο, ο Στέφανος Λαζαρίδης έναν άλλο αέρα κόμισε στη μούχλα του Λυρικού μας Θεάτρου. Οι κοριοί μπορούν να βγουν από τις φωλιές τους και να πανηγυρίσουν, στο βασίλειο της μετριότητας όπου ζουν. Και τα κοράκια που τρέχουν τα σάλια τους για εξουσία, ελεύθερα μπορούν να ζυγιαστούν και να ορμήσουν στο παρασκήνιο διεκδικώντας το κομμάτι που πιστεύουν ότι τους αναλογεί από την πίτα… Όσο για τις συζητήσεις περί αλλαγής τού σχετικά πρόσφατου νόμου που διέπει το καθεστώς της Λυρικής- και όλων των κρατικών Θεάτρων-, ο υπουργός Πολιτισμού κ. Γιώργος Βουλγαράκης πρέπει πολύ καλά να το σκεφτεί. Πριν κάνει ΤΗΝ γκάφα. Εκτός κι αν πίσω από τις κινήσεις αυτές κρύβονται άλλα συμφέροντα… Η τριαρχία με διοικητικό και οικονομικό διευθυντή στην ίδια μοίρα με τον καλλιτεχνικό είναι τροχοπέδη για οποιοδήποτε Θέατρο. Όπως και τα Διοικητικά Συμβούλια που, περί τα καλλιτεχνικά, γρι δεν σκαμπάζουν. Δεν είναι λίγοι οι καλλιτέχνες που ήδη εξέφρασαν την άποψή τους για το θέμα. Ο καλλιτεχνικός διευθυντής οπωσδήποτε πρέπει να ελέγχεται, αλλά δεν γίνεται να παράγει έργο εάν ποδηγετείται. Όποιος αποδεχθεί τη θέση με τέτοιους όρους, δεν μπορεί παρά να είναι ή ενεργούμενο ή λιγούρης του θώκου.


Επιμένουν ελληνικά

Απλή αλλά ουσιαστική είναι η ιδέα προβολής και «κινήτρου» γνωριμίας των απλών θεατών με τον ελληνικό κινηματογράφο γι΄ αυτό το καλοκαίρι, που διάλεξε η Κινηματογραφική Λέσχη… Μεσοποταμίας- όπως έξυπνα την ονόμασαν με βάση τον Κηφισό που χωρίζει το Μοσχάτο από το Φάληρο! Αυτή την εβδομάδα προβάλλονται στο «Σινέ Κήπος» οι ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους «Να με προσέχεις» του Λευτέρη Χαρίτου, «Μπορντέλο» του Νίκου Κούνδουρου- απόψε στις 9 μ.μ. με την παρουσία των σκηνοθετών. Αύριο προβάλλονται ο «Βυσσινόκηπος» του Μιχάλη Κακογιάννη και το «See no evil» του Άρη Μπαφαλούκα, μεθαύριο ο «Ηνίοχος» του Αλέξη Δαμιανού- θα παραστεί η σύζυγός του- και η μικρού μήκους «Το τραγούδι των πορτοκαλιών» του Γιάννη Λεοντάρη. Στη συνέχεια θα παρουσιάσουν τις ταινίες τους οι Παντελής Βούλγαρης, Κώστας Μαχαίρας «Όλα είναι δρόμος», «Μικρές μέρες» (Σάββατο), «Κρυστάλλινες νύχτες» της εκλιπούσας Τώνιας Μαρκετάκη, «Το φουστάνι» της Μόνικας Βαξεβάνη, «Αυτή η νύχτα μένει» του Νίκου Παναγιωτόπουλου, «Όχι πια ιστορίες αγάπης» της Στρατούλας Θεοδωράτου (Δευτέρα),«Μια αιωνιότητα και μια μέρα» του Θόδωρου Αγγελόπουλου, «Ισμαήλ» του Γιώργου Ζαφείρη (Τρίτη).


Πάνε τα αυτονόητα…

Η απεργία των δικηγόρων ήταν η αιτία να αναβληθεί η χθεσινή δίκη του γενικού διευθυντή της Αrt Αthina, Μιχάλη Αργυρού, που διώκεται ως υπεύθυνος για την έκθεση του «προσβλητικού» βίντεο της Εύας Στεφανή στη διεθνή φουάρ της Αθήνας. Και ενώ το φινάλε της πρόσφατης ιστορίας λογοκρισίας φαίνεται πως θα αργήσει, περισσότερες από 2.200 υπογραφές έχουν συνολικά συγκεντρωθεί μέσω δύο ιστοσελίδων υπέρ της καλλιτέχνιδος, αλλά και της ελευθερίας του λόγου. Καλλιτέχνες και ακαδημαϊκοί δάσκαλοι, μαθητές και φοιτητές έχουν υπογράψει, ενώ όσοι θέλουν μπορούν να προσθέσουν το όνομά τους στη μακριά λίστα μέσω των διευθύνσεων asmassilavounolous@yahoo. gr και artlogokrisia@gmail. com. Και για όσους σκεφτούν πως η υπογραφή τους μπορεί και να μην είναι απαραίτητη, ας αναρωτηθούν: πριν από λίγο καιρό ήταν απαραίτητο να διεκδικούμε τα αυτονόητα;