«Η καταστροφή είναι κοντά»

Η δράση για να σώσουμε το περιβάλλον είναι κατεπείγουσα, λέει ο τέως αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Αλ Γκορ, που δίνει το σύνθημα για δράση και εγκαλεί την κυβέρνηση Μπους για τη στάση της
«Oι σημαντικότεροι ειδικοί στον κόσμο μιλούν πλέον για κατηγορηματικές αποδείξεις. Πιθανόν να μη διαθέτουμε περισσότερο από δέκα χρόνια μέχρι ο πλανήτης να φτάσει στο σημείο που δεν έχει επιστροφή». Αυτό είπε ο Αλ Γκορ χθες, σε συνέντευξη Τύπου λίγο πριν από την ομιλία του στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, που είχε τον τίτλο του βιβλίου και της βραβευμένης με Όσκαρ ταινίας του, «Μια ενοχλητική αλήθεια». Ο 45ος αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών γυρίζει τον κόσμο δίνοντας διαλέξεις με σκοπό την ευαισθητοποίηση των πολιτών και των κυβερνήσεων γύρω από το ζήτημα της υπερθέρμανσης του πλανήτη και της μεταβολής του κλίματος.

«Πρόκειται για μήνυμα βαθύτατα ηθικό και κοινωνικό», είπε υποδεχόμενος τον Αλ Γκορ ο Γιάννης Μάνος, εκ μέρους του Μegaron Ρlus. «Ο κίνδυνος είναι αφενός να λιώσουν οι πάγοι και αφετέρου να αποψυχθεί ο παγωμένος άνθρακας της Σιβηρίας και να εκλυθεί στην ατμόσφαιρα», είπε ο Αμερικανός αντιπρόεδρος της περιόδου Κλίντον. «Οι δράσεις που απαιτούνται είναι άμεσες και σήμερα βρίσκονται στη σφαίρα του πολιτικώς

LΙΝΚ

Δείτε το έργο στο http://www.nikosalexiou.com

ανέφικτου. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να διευρυνθούν τα όρια του πολιτικώς εφικτού. Κι αυτό θα γίνει όταν μεταδώσουμε σε όλους τις πληροφορίες που απαιτούν οι περιστάσεις. Όταν γονείς, παππούδες και γιαγιάδες αντιληφθούν πόσο εξαρτάται από τη δική τους συμπεριφορά η ζωή των παιδιών και των εγγονών τους τότε, είμαι σίγουρος, θα ευαισθητοποιηθούν».

Απαντώντας σε δημοσιογραφικές ερωτήσεις, ο Αλ Γκορ δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να θέσει στο μέλλον ξανά υποψηφιότητα για την προεδρία των ΗΠΑ, αυτό όμως το μέλλον δεν μπορεί να είναι, είπε, πολύ κοντινό. «Δεν ανήκω στην κατηγορία των ελπιδοφόρων υποψηφίων.

Ήμουν κάποτε, όχι πλέον. Δεν νομίζω να είμαι».

Ο άνθρωπος που έχασε άδοξα- κατά πολλούς σχεδόν πραξικοπηματικά- από τον Τζορτζ Μπους το 2000, λέει ότι τώρα είναι αφοσιωμένος στον στόχο της ευαισθητοποίησης για το κλίμα και το μόνο που ευελπιστεί- σε σχέση με την προεκλογική περίοδο των ΗΠΑ- είναι, πριν περάσουν οι 500 μέρες που απομένουν μέχρι τις εκλογές, να έχει βοηθήσει να γίνει το ζήτημα του κλίματος υπ΄ αριθμόν ένα ζήτημα της προεκλογικής ατζέντας.

Σε σχέση με την πρόσφατη σύνοδο των χωρών της G8, ο Αλ Γκορ δεν υπήρξε φειδωλός στην κριτική του προς την κυβέρνηση Μπους: «Η Άγκελα Μέρκελ θα πρέπει να επαινεθεί για τον τρόπο που διηύθυνε τη σύνοδο. Όμως δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί συμφωνία όταν κάποιος δεν τη θέλει εκ προοιμίου. Μπορεί τώρα να βαφτιστεί στο τέλος, το αποτέλεσμα, συμφωνία, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρόκειται για πραγματικό κονσένσους».

Ο Αλ Γκορ υποστήριξε ότι ο μόνος τρόπος που γνωρίζουμε για να υπάρξει παγκόσμια συναίνεση στο θέμα των δράσεων για τις μεταβολές στο κλίμα, είναι να ξεκινήσουν κατ΄ αρχήν οι πλούσιες χώρες και μετά να προσχωρούν σταδιακά στη συνθήκη και οι αναπτυσσόμενες. Είναι η αρχιτεκτονική που έχει εφαρμοστεί σε όλες τις διεθνείς συμφωνίες μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η μόνη που μπορεί να λειτουργήσει τώρα, επεσήμανε. Επομένως, το επιχείρημα ότι δεν έχει νόημα να υπογράψουν οι ΗΠΑ μια συμφωνία αντίστοιχη του Κιότο επειδή αρνείται να συμμετάσχει η Κίνα, δεν ευσταθεί. «Οι ΗΠΑ όχι μόνο δεν πρέπει να στέκονται εμπόδιο, αλλά μπορούν και πρέπει να ηγηθούν της παγκόσμιας προσπάθειας για τη σωτηρία του πλανήτη», είπε.


Το περιβάλλον φέρνει και κέρδη

Ο Αμερικανός πολιτικός, που έφερε ξανά το όνομά του στην επικαιρότητα συνδέοντάς το με έναν ευγενή σκοπό, θεωρεί ότι οικονομία και οικολογία δεν είναι αντίθετες έννοιες. «Τα μέτρα για το περιβάλλον θα είναι υπέρ των επιχειρήσεων, θα τους φέρουν προστιθέμενη αξία, θα σημάνουν εξοικονόμηση των χρημάτων που σήμερα διατίθενται για τη διαχείριση αποβλήτων. Οι επιχειρήσεις θα γίνουν πιο κερδοφόρες», διατείνεται. «Το μεγαλύτερο εμπόδιο είναι οι τριμηνιαίες εκθέσεις στις εταιρείες. Που οδηγούν τα συμβούλια σε στρεβλές αποφάσεις, προκειμένου να παρουσιάζουν με αλχημείες πρόσκαιρες αυξήσεις κερδοφορίας και επίτευξη των στόχων. Αυτές οι διαδικασίες είναι αντίθετες με τα πραγματικά συμφέροντα των επιχειρήσεων αλλά και με τις περιβαλλοντικές πολιτικές. Δεν πρέπει να είμαστε κοντόφθαλμοι».