ΖΩΗ ΣΑΝ ΟΝΕΙΡΟ

Μα τι του έλειπε; Είχε την αγάπη των γυναικών, θαυμαστές που τον τραβολογούσαν στα πάρτι και ιδιοφυείς πνευματικούς συντρόφους-φίλους που τον συντρέχανε- και συναποτέλεσαν ολόκληρο λογοτεχνικό κίνημα! Τι του έλειπε;

Είναι αφελές να απαντήσουμε «η συναισθηματική νοημοσύνη». Αν την είχε δεν θα ήταν αυτός. Ζεν Παράφρων, Φιλόδοξος Παρανοϊκός και Σχιζοειδής Προσωπικότητα: τέτοιους χαρακτηρισμούς του κολλούσαν. Από την κατάθλιψη στο ξεφάντωμα και από τη μοναξιά στην ξέφρενη ζωή, κατέληξε ένας ζεν μπεκρής που έχανε το ζεν του. Αυτοκαταστράφηκε: ποιος όμως θα ισχυριστεί ότι χαράμισε τη ζωή του; Αν είχε μια «φυσιολογική ζωή» τι θα μας είχε αφήσει;

Ενώ λοιπόν προσπάθησε να γίνει ένας «άγιος που διαλογίζεται ειρηνικά», έγινε αυτό που φοβόταν, άλλος ένας αμφιλεγόμενος, καταραμένος ήρωας. Αλλά είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι δεν ακολούθησε κάποιο αντεργκράουντ πατρόν. Μάλλον το δημιούργησε- αν υπήρξε ποτέ κάτι τέτοιο. Τα πυρετώδη του κείμενα έφεραν έναν νέο τρόπο γραφής, «όχι πεζογραφία, ούτε δεξιοτεχνία, χωρίς ύστερες διορθώσεις, μια ασταμάτητη ομολογία χωρίς περιθώριο για ψέμα ή για να αναδιατυπώσεις οτιδήποτε».