ΝΑ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΣΤΕ ΤΙΣ ΠΗΓΕΣ

«Να αφουγκραζόμαστε [τις πηγές] σημαίνει να συγκεντρώσουμε την προσοχή μας στους μακρινούς ήχους, όπως όταν βάζουμε στο αυτί μας τα κοχύλια και κρατώντας την αναπνοή μας προσπαθούμε να ακούσουμε τον ήχο της θάλασσας. Τι σημαίνει αυτό;

1Δεν επιβάλλουμε στις πηγές τις δικές μας προτεραιότητες. Προσέχουμε αν έχουν κάτι διαφορετικό να μας πουν, πέρα από αυτά για τα οποία ενδιαφερόμαστε.

2Μας ενδιαφέρουν αυτοί που δεν πολυμιλάνε, μας ενδιαφέρουν οι θόρυβοι της σιωπής. Γιατί οι θόρυβοι της σιωπής δίνουν τον τόνο της εποχής. Όπως ο σιωπηλός θόρυβος του δάσους, της βαθιάς σπηλιάς, της ήρεμης θάλασσας.

3 Προσπαθούμε να ακούσουμε μηνύματα που δεν ανταποκρίνονται στα νοήματα που έχουμε. Μηνύματα δηλαδή που δεν τα καταλαβαίνουμε, επειδή βρίσκονται έξω από τον νοητικό ορίζοντα της εποχής.

4 [Προσπαθούμε] να ακούσουμε πολλές φωνές αντί για μία. Γιατί αν ακούμε μία φωνή, αυτή συνήθως είναι ο αντίλαλος της δικής μας».

(απόσπασμα από τη σελ.253-4)