«ΑΝΑΤΟΛΗ, ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΚΡΩΝ»

Όπως υπάρχει ένα μπορχεσιανό ύφος, έτσι υπάρχει και μια μπορχεσιανή κυριολεξία, η οποία αποδεικνύεται πολύ αποτελεσματικότερη από εκατοντάδες σελίδες κοινωνιολογικών ή άλλων αναλύσεων:

«Και πώς να ορίσεις τον κόσμο της Ανατολής, όχι την υπαρκτή Ανατολή, αλλά τον κόσμο της Ανατολής που δεν υπάρχει; Θα΄ λεγα πως οι έννοιες Ανατολικός και Δυτικός κόσμος μπορεί να είναι γενικεύσεις αλλά, απ΄ την άλλη μεριά, κανένα άτομο δεν αισθάνεται Ανατολίτης… Τι είναι λοιπόν ο κόσμος της Ανατολής; Πάνω απ΄ όλα είναι ένας κόσμος των άκρων: οι άνθρωποι εκεί είναι ή πολύ ευτυχισμένοι ή πολύ δυστυχισμένοι, ή πολύ πλούσιοι ή πολύ φτωχοί».

Το χωρίο ανήκει στο δοκίμιο για τις Χίλιες και μια νύχτες, όμως πόσο καίρια περιγράφει τον σημερινό μας κόσμο;