Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Τι έκανες στο βόλεμα, Θανάση;

Είδες τι συμβαίνει όταν οι εκλεκτοί των αρχόντων του εκ-Πολιτισμού μας τα κάνουν μπάχαλο στο σινεμά (και στα φράγκα του) για να βολέψουν τα «δικά τους παιδιά» (ούτε καν τα γαλάζια, αλλά τους καταδικούς τους, τους προσωπικούς τους διαπλεκόμενους «κουμπάρους», κατά τα σεμνώς και ταπεινώς ειωθότα);

Μπάχαλο το ελληνικό σινεμά, πάνε πίσω οι επιχορηγήσεις, πάνε πίσω οι ταινίες (παίρνουν άλλοι τα φράγκα, γιατί είναι κολλητοί της αμίμητης προεδράρας) και φτάνουμε στο Φεστιβάλ των Καννών με το τίποτα (και οι γείτονες Τούρκοι με δύο ταινίες, που πάνε και για βραβεία).

Φτιάχνουν καλές ελληνικές ταινίες, θα μου πείτε, και το πρόβλημα είναι πως η προεδράρα πήρε πίσω τις επιχορηγήσεις στο σινεμά για να βολέψει τους δικούς του «εκλεκτούς»;

Όοοοοχι. Δεν φτιάχνουμε. Αλλά με το μπάχαλο δεν πάμε καλύτερα. Χειρότερα πάμε.

Δεν έφτανε δηλαδή που στην ταράτσα του πανάκριβου Carlton των Καννών οι πρώην εκ-πολιτισμένοι αρχόντοι καταβροχθίζοντας πανάκριβα καναπεδάκια έλεγαν πως θα ανοίξουν νέο δρόμο στο ελληνικό σινεμά και στην προσέλκυση ξένων κινηματογραφικών παραγωγών στην Ελλάδα, στο μεταξύ τους (στους δικούς τους δηλαδή διότι ξένος παραγωγός δεν είχε πατήσει).

Δεν έφτανε τόση σπατάλη για το τίποτα, κάλυπταν σκανδαλωδώς και τις «εκλεκτές» τους (πρώην) προεδράρες- πέρα από τους παχυλούς μισθούς σε διοικητικά συμβούλια οργανισμών τούς έστειλαν, παρανόμως, έως και στην Ιαπωνία για «διαλέξεις», λέει, με ευγενική χορηγία του ελληνικού λαού!

Άσε που οι γραμματείς και φαρισαίοι, οι οποίοι άφησαν δίχως άτομα το δύσμοιρο Φεστιβάλ Κινηματογράφου, κατάφεραν να στείλουν δώδεκα άτομα (πού τα βρήκαν αφού έδιωξαν τους υπαλλήλους;) στις Κάννες. Για να βρουν ταινίες για το Φεστιβάλ, θα πείτε. Βεβαίως. Να πληρώσει ο ελληνικός λαός πέντε, έξι άτομα. Τα υπόλοιπα τι είναι- σε ένα Φεστιβάλ που δεν έχουν αφήσει ούτε γραμματέα;


Να σου φτιάξω μια ελεγεία…

Κυρία Φοίβη, Αφού σε συγχαρώ για την πνευματώδη και, συχνά, ενθουσιώδη στήλη σου (Απολλώνια και Διονυσιακή)

παρακαλώ να μου επιτρέψεις να συμπληρώσω τους σκωπτικούς στίχους που αναπόλησε ο επιστολογράφος κύριος Παναγιώτης Φερτινίδης (8/5/2007): «Ο Κάλβος και ο Σολωμός, ωδοποιοί μεγάλοι, μεγάλως παρημέλησαν της γλώσσας μας τα κάλλη/ αλλά ιδέαι υψηλαί, πτωχά ενδεδυμέναι/ δεν είναι δι΄ αιώνιον ζωήν προωρισμέναι» (Ωδοποιοί είναι εκείνοι που συνέθεταν ωδάς, λυρικά άσματα).

Τους στίχους αυτούς, καθώς και άλλους, ο πολυπράγμων Θεόδωρος Ορφανίδης (+1886) τους είχε συμπεριλάβει στη σατιρική ποιητική του συλλογή, με τίτλο «Τιριλίρι» και υπότιτλο «ποίημα ηρωικοκωμικόν εις άσματα επτά» το έτος 1858.

Ο Θ. Ορφανίδης ήταν σπουδαίος βοτανολόγος, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Συνέβαλε «τα μέγιστα» στον εμπλουτισμό και την ανάπτυξη της ελληνικής χλωρίδας.

Εισήγαγε πολλά καλλωπιστικά φυτά, όπως τον υδρόφιλον ευκάλυπτο, με σκοπό να αποξηραθούν τα έλη, που ήταν, τότε, νοσογόνες εστίες, με τα κουνούπια που φιλοξενούσαν (ελονοσία).

Παράλληλα με τη μεθοδική και ευεργετική καλλιέργεια της χλωρίδας, ο Θ. Ορφανίδης καλλιεργούσε και τις Μούσες, με ιδιαίτερη προτίμηση σ΄ εκείνες που προστάτευαν τη λογοτεχνία και την ποίηση. Είχε αυστηρή νοοτροπία αρχαϊστή, μαχητικού γλωσσαμύντορα. Τις δύο επιδόσεις του, τις χαρακτήριζε πλήρης αναντιστοιχία. «Συνελόντι ειπείν», ο αείμνηστος Θ. Ορφανίδης, υπήρξε βοτανολόγος διάσημος/ και λογοτέχνης άσημος.

Με φιλικούς χαιρετισμούς, Χρυσόστομος Κριμπάς Πού να ήξερε και τους «μεγάλους οδοποιούς» της νέας διακυβέρνησης , αγαπητέ Χρυσόστομε, που εγκαινιάζουν τα έργα δισ. Ή τα εξωτικά φρούτα (lamogius cumparus) που ευδοκιμούν στους κόλπους της. Ελεγείες θα τους είχε αφιερώσει!
Η μετάλλαξη της πιτυρίδος

Αγαπητή Φοίβη, Αλήθεια, τι θέλει να μας πει ο καλλιτέχνης; Ας αφήσω την καλλιτέχνιδα την ίδιατη Γωγώ εννοώ, που βγάζει τώρα τον δίσκο της, «Αμαρτία» τον λέει… (μετά φταίω εγώ, αγαπητή Φοίβη;). Και ας πιάσω τον εμπνευστή τής αφίσας.

Όπου η πυρόξανθη κόμη της Γωγώς ανεμίζει (καλή η Μύκονος, αλλά πολύ αέρα βρε παιδί μου) και από τα ξέπλεκα μαλλιά της βγαίνουν- τι λες Φοίβη μου;- άγρια θηρία. Αιλουροειδή έτοιμα να δραπετεύσουν (και εδώ, δεν τα αδικώ τα ζωντανά).

Να θέλει η Γωγώ να μας πει πως είναι αίλουρος; Γιατί; Τερματοφύλακας θα γίνει; Να θέλει να προειδοποιήσει το κοινό πως η πιτυρίδα μεταλλάσσεται;

Να θέλει να μας τρομάξει;

Σκιάχτηκα, Φοίβη μου, και ούτε που θέλω να ξέρω τι θέλει να πει ο καλλιτέχνης. Εσύ;

Ο πιστός αναγνώστης σου, Νίκος Αργιπιώτης Μετά τον Καρβέλα, την Πάνια του και την Αννούλα του που χτυπιόταν στα πατώματα για να μας πει το εθνικό καρβέλειο άσμα του στυλ «Παραλύυυυυυυυυυυω» στη Γιουροβιζιόνα, τα έχω δει όλα, αγαπητέ Νίκο, και δεν έχω άλλο περιθώριο να σκιαχτώ. Σας θυμίζω πως έχω εντρυφήσει και στις ποιητικές συλλογές (μαύρες βίβλους) του Μπετόβεν μας και στις ανυπόταχτες τσιρίδες και τα βασανιστήρια σε βας βας συνανθρώπους μας της άλλοτε κυράς των Εξαρχείων και περιχώρων που τώρα την είδε και πολλή κουλτούρα, να πούμε. Φαντάζεστε λοιπόν πως θα με σκιάξει η ανεξερεύνητη πιτυρίδα της Γωγώς;